[Fic]OUAT : What’s love? (CaptainFire)

Standard

Title : What’s love?
Paring :Killian Jones l Captain Hook / Baelfire l Neal Cassidy
Series : Once Upon A Time
Writer : Zol Redfox

* Warning Non-canon

 

 

  รักคืออะไร?
     หยดน้ำลงกระทบผิวกระเบื้องมานานนับชั่วโมงแล้วตั้งแต่ชายหนุ่มปล่อยตัวลงนอนบนโซฟาตัวยาวที่คุ้นเคยโดยไม่ขยับตัวไปไหนเพียงแต่เหลือบดวงตาคู่สวยสอดส่องตามมุมต่างๆ ด้วยอาการเหม่อลอย เขากำลังครุ่นคิดถึงบางสิ่ง.. บางสิ่งที่เคยทำให้ตนมีความสุขมากที่สุดในโลก
     ภายในอพาร์ตเมนท์ที่เขาอยู่ในตอนนี้ ความเศร้าสร้อยคือสิ่งเดียวที่ชายหนุ่มรู้สึก .. หงอยเหงา เดียวดาย.. อยู่เพียงลำพังภายในห้องอันแสนอ้างว้าง เจ้าของดวงตาคู่สวยกดริมฝีปากเม้มลงแผ่วเบาขณะพยายามยันตัวเองลุกขึ้นนั่งด้วยอาการปวดศีรษะโดยมีอาการคลื่นไส้ตามมาจนต้องหอบเอาร่างตนเองเข้าห้องน้ำไป  ไม่ทันไรก็ปล่อยของเสียออกมาเสียหมด..
     กลิ่นเหล้ารัมคละคลุ้งไปทั่วทั้งห้อง.. ไม่ต้องแปลกใจเลยว่ามาจากที่ใด ชายหนุ่มผู้ซึ่งทรุดตัวนั่งกับพื้นห้องน้ำนั่นเองคือต้นตอของกลิ่นเหล้ารัม เขาดื่มเข้าไปตั้งแต่เมื่อคืนวานเพียงลำพัง.. คนเดียวในอพาร์ตเมนท์นี้

 

     เขาไม่เคยอยู่ในห้องหน้าตาเช่นนี้มาก่อน.. ไม่เคยรู้จักสิ่งของหน้าตาประหลาดหรือแม้แต่วิธีการใช้ต่างๆ สิ่งอำนวยความสะดวกเช่นกาน้ำหรือโทรศัพท์เขาก็ไม่เคยเข้าใจ.. ไม่เลย.. ไม่เคยสนใจแม้แต่นิดเดียวกระทั่งได้เข้ามาอยู่ที่นี่จริงๆ เขาต้องเรียนรู้และใช้งานทุกๆ สิ่งที่นี่ด้วยมือข้างเดียวที่เหลืออยู่ มือข้างขวาซึ่งประดับด้วยแหวนอัญมณีสีสวย..แม้ทั้งสามวงจะมีความพิเศษแต่ไม่อาจเทียบได้กับแหวนทองฝังเพชร ชายหนุ่มยอมรับว่าชอบของมีค่ามากกว่าสิ่งอื่นแต่สำหรับแหวนวงนี้แล้วไม่ได้มีแค่มูลค่าแต่กลับมีทั้งคุณค่าและความรู้สึกมากมายหลอมรวมอยู่ด้วยกัน
     พอฉุกคิดขึ้นได้เขาจึงรีบยกมือข้างขวาขึ้นสัมผัสแหวนสุดพิเศษที่แขวนแทนสร้อยคอ ..นุ่มนวลและประณีตอย่างที่ไม่ได้แสดงออกให้ใครได้พบเห็น เพียงปลายนิ้วเท่านั้น..ความรู้สึกมากมายกลับเอ่อล้นจนร้องครางออกมาเบาๆ

 

     ‘โจรสลัด’ คือสิ่งที่เขาเป็น.. เป็นมานานนับศตวรรษ เคยเป็นคนที่ร้าย..หากเรียกว่า ‘เลวร้าย’ คงจะถูกเสียยิ่งกว่าถูก แต่แล้วเขากลับเชื่อว่าตนสามารถกลับเป็นผู้ชายที่ดีคนนึงได้  ‘เบลไฟร์’ คือคำตอบนั้น เบลไฟร์…คือทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาเหลืออยู่ แม้ตอนนี้เด็กหนุ่มจะโตจนอายุร่างกายพอๆ กับตนแล้วแต่ในใจลึกๆ คิลเลียน  โจนส์ยังคงมองเป็นเด็กหนุ่มคนนั้นคนเดิม เด็กหนุ่มที่ทำให้โจรสลัดที่ต้องการเพียงการแก้แค้นกลับมามีความรู้สึกรักได้อีกครั้ง
     กัปตันฮุคไม่ได้พบกับความรักมานานมากแล้วนับตั้งแต่เลียม โจนส์พี่ชายเพียงคนเดียว ครอบครัวเพียงหนึ่งเดียวของตนเสียชีวิต.. นับตั้งแต่มิร่าห์ คนรักที่เป็นทุกสิ่งทุกอย่างถูกฆ่า…นั่นจึงทำให้ฮุคกลายเป็นโจรสลัดมากกว่าที่โจรสลัดควรจะเป็น…เขาดำเนินชีวิตด้วยความเดียวดาย ความโกรธแค้นพร้อมกับหัวใจอันแสนเปราะบาง.. ทุกครั้งที่เขารักสุดท้ายความรักมักถูกทำลายจนย่อยยับ
     กรณีของเบลไฟร์ก็เช่นเดียวกันแม้ว่าพวกเขาทั้งสองจะไม่ได้พบกันอีกแต่ท้ายที่สุดแล้วยังสามารถกลับมาพบกันได้อีกครั้ง
     เบลไฟร์ หรือ ‘นีล แคสสิดี้’ เป็นเพียงคนเดียวที่โจรสลัดคนนี้ยอมมอบทุกอย่างให้ได้ด้วยเหตุผลเดียวคือ ‘รัก’ .. เขาต้องการความรักมากกว่าสิ่งอื่นใด เขาต้องการสิ่งที่สามารถเยียวยาจิตใจได้อีกครั้ง กำลังใจจากคนที่ตนรักและรักตนตอบ เพียงความสุขเล็กๆ ที่ได้อยู่ด้วยกันแม้จะไม่เพียงพอแต่ฮุคก็ยอม

 

     เสียงเข็มนาฬิกายังคงเดินเป็นจังหวะวินาที ตอนนี้ผ่านมานานเพียงใดแล้วนะ… คิลเลี่ยน โจนส์ที่ทรุดตัวอยู่กับพื้นห้องน้ำในตอนนี้ได้หอบร่างตนเองกลับมานั่งที่โซฟาตัวเดิมเป็นที่เรียบร้อยแล้ว  ทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมาตลอดอาทิตย์ทำให้เขาไม่ต้องการขยับเขยื้อนไปที่ใดอีก เหนื่อยล้า..อ่อนแอ… ต้องการความรักจากเบลไฟร์..
  ความรักคืออะไร?
     สุดท้ายกัปตันฮุคก็ได้แต่เหม่อลอยอยู่เช่นเดิมนานนับชั่วโมงกระทั่งเสียงนาฬิกาปลุกบอกเวลา 00.00 น. ดังเตือนขึ้น ตอนนั้นเองที่ชายหนุ่มต้องหันไปมองด้วยท่าทางตระหนก.. ทุกครั้งที่เขาได้ยินเสียงนาฬิกาปลุกสิ่งแรกที่รู้สึกได้คือฝ่ามือที่ลงแนบศีรษะอย่างอ่อนโยนปลุกตนให้ตื่นจากห้วงนิทรา บางครั้งจะเป็นความรู้สึกที่อบอุ่นจากจุมพิตซึ่งสัมผัสลงบนหน้าผาก..แต่ในตอนนี้กลับไม่มีอีกแล้ว เขาไม่ได้รู้สึกเช่นนั้นมานานนับสัปดาห์
     เจ้าของนัยน์ตาคู่สวยปล่อยตัวลงนอนขดอยู่บนเตียงใหญ่ซึ่งเคยมีเจ้าของอพาร์ตเมนท์นอนอยู่ข้างกายเสมอ บางคืนพวกเขาจะนอนคุยกันจนกว่าอีกฝ่ายจะผล็อยหลับไป บางคืน..พวกเขาจะหากิจกรรมอะไรทำกันก่อนนอน..บางคืนพวกเขาจะสัมผัสซึ่งกันและกันพร้อมจบลงด้วยอ้อมกอดอันอบอุ่นแต่ทุกๆ คืนจะมีความรักส่งหากันโดยไม่ต้องเอื้อนเอ่ยคำคำใด.. พวกเขาทั้งสองรู้สึกรักอีกฝ่ายอย่างจริงใจ

 

 

     ฮุคตื่นขึ้นในตอนเช้าด้วยท่าทางสะลึมสะลือ เรือนผมสีดำยุ่งเหยิงราวกับมีคนมาขยี้ผม แม้ใบหน้าครึ่งหนึ่งจะหลบอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนาแต่ในตอนนี้เขาตื่นเต็มที่แล้ว เปลือกตายังคงปิดสนิทราวกับจะหลับไปอีกรอบ.. แต่สิ่งที่ชายหนุ่มกำลังทำคือการจินตนาการภาพทุกๆ เช้าที่ตนได้เห็น ได้รู้สึก..ซึมซับทุกวินาทีที่ได้เจอในตอนเช้าเบลไฟร์มักจะลุกออกไปก่อนแม้บางครั้งแอบทำตัวเป็นลูกหมาขี้เซาแต่เขามักจะพยายามพาตัวเองไปยืนอยู่หน้าเตาเพื่อทำอาหารเช้าสำหรับพวกเขาทั้งคู่ เมนูเบสิคทานง่ายและใส่ความรักอย่างเต็มเปี่ยม.. คิดถึงเหลือเกิน…
     หลังจากผ่านไปไม่นานนักฮุคจึงยอมลุกขึ้นนั่ง นัยน์ตาสีฟ้ากวาดมองไปรอบห้องนอนพร้อมเสียงผ่อนลมหายใจออกมาแผ่วเบา  ทำอย่างไรจึงจะสามารถรักษาสิ่งเปราะบางภายในอกของเขาได้เสียที พอนึกว่าได้พบแล้วแต่สุดท้ายกลับถูกทำลายทิ้งซ้ำแล้วซ้ำเล่าทุกๆ ครั้งจนเขาอ่อนแอลง
     สุดท้ายแล้วชายหนุ่มกลับผล็อยหลับไปอีกรอบ เขาไม่มีสิ่งใดที่ต้องทำ ไม่มีสิ่งใดให้ค้นหา ไม่มีสิ่งใดในชีวิตที่ทำให้เขาตื่นตาตื่นใจได้อีกแล้ว ความรักคือสิ่งที่เจ็บปวดที่สุดแต่เป็นสิ่งที่ทำให้เขามีความสุขมากที่สุดเช่นเดียวกัน.. เขาไม่อาจหยุดรักผู้คนเหล่านั้นได้ เขาจะหยุดอยู่กับเบลไฟร์ เขาจะหยุดอยู่กับมิร่าห์ หยุดอยู่กับเลียม…และโจลี่ โรเจอร์สิ่งสิ่งเดียวที่เป็นของต่างหน้าของเลียม สิ่งสิ่งเดียวที่เขาสามารถรักและจับต้องได้.. ไม่อยากเจ็บปวดอีกแล้ว..
  รักคือสิ่งที่ทำให้มีความสุขมากที่สุดแต่ในทางกลับกันกลับทำให้ทุกข์ได้มากที่สุด

 

   ‘………….’
     เสียงอันคุ้นหูดังผ่านเข้ามายังประสาทรับรู้ โจรสลัดเพียงแค่มุ่นคิ้วเล็กๆ พร้อมขยับตัวขดลงไปใต้ผ้าห่มมากยิ่งขึ้น  เขาเพียงแค่นอนหลับและรับรู้เสียงที่ก้องอยู่ภายในโสตประสาทเท่านั้น
   ‘คิลเลี่ยน’
   ‘……’
   ‘..คิลเลี่ยน…..’
     เจ้าของชื่อเปิดเปลือกตาขึ้นช้าๆ ในที่สุด ภาพเบลอปรากฏขึ้นตรงหน้าจนทำให้ไม่แน่ใจว่าสิ่งที่เห็นนั้นคืออะไร  สัมผัสอันอบอุ่นที่ฝ่ามือข้างขวาทำให้เขาต้องขยับมือไปมาเพื่อหาคำตอบว่าสิ่งสิ่งนี้คืออะไร ฮุครับรู้ได้ถึงสัมผัสอันนุ่วนวลที่ลูบไล้อยู่บริเวณหลังมือ  เสียงที่คุ้นเคยยังคงเอ่ยเรียกชื่อเขาไม่หยุดหย่อน แม้ต้องการตอบกลับไปแต่เขาไม่สามารถทำได้เลย ไม่อาจขยับเขยื้อนได้ ทำได้แต่นอนแน่นิ่งและสูดหายใจเข้าออกช้าๆ เพียงเท่านั้น
   ‘ฉันอยู่นี่แล้ว’
     ภาพตรงหน้าดูแจ่มชัดขึ้นในท้ายที่สุด แสงสว่างจากหลอดไฟกระทบนัยน์ตาสีฟ้าที่พยายามปรับความคมชัด สุดท้ายแล้วสิ่งที่โจรสลัดเห็นคือใบหน้าอันคุ้นเคย ใบหน้าของนีล แคสสิดี้ที่แสดงความวิตกกังวลภายใต้รอยยิ้มจาง  นีลกระชับมือที่กอบกุมอีกฝ่ายเอาไว้เล็กน้อยพร้อมกับยกขึ้นมาสัมผัสกับริมฝีปากของตนเองด้วยความโล่งอก ฮุครับรู้ได้จากอาการผ่อนคลายและเสียงถอนหายใจแผ่ว
     เขาต้องการเอ่ยตอบเบลไฟร์แต่ในตอนนี้กลับทำได้แค่ยิ้มออกมา.. ไร้ผล… เขาทราบได้ทันทีว่าการควบคุมร่างกายเป็นเรื่องยากในตอนนี้ ฮุคได้แต่ขยับนิ้วตอบรับเพียงเท่านั้น …  และเขาก็ผล็อยหลับไปอีกครั้ง

.

.

.

     นีลไม่อาจทราบได้เลยว่าสิ่งที่ชายหนุ่มคนนี้กำลังคิดคือสิ่งใด เขานั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงในห้องพักโรงพยาบาลมานานนับหลายชั่วโมงตั้งแต่เมื่อคืนวานกระทั่งตอนนี้ เหตุการณ์เมื่อวานเป็นเรื่องที่ไม่น่าเกิดขึ้น อุบัติเหตุจากการถูกรถชนเป็นเรื่องร้ายแรงอีกครั้งสำหรับคิลเลี่ยน โจนส์ ซี่โครงหักและแผลถลอกฟกช้ำตามร่างกาย เขาจึงทำได้เพียงสัมผัสอย่างแผ่วเบาที่หลังมือแทน
  รักคืออะไร?
     ความกังวลที่มีตลอดระยะเวลาสองวันคลายลงไปบ้างแล้วเมื่อนัยน์ตาสีฟ้าสบประสานกับเขาเมื่อครู่ก่อน อย่างน้อยฮุคยังมีสติพอที่จะตอบรับได้บ้าง อย่างน้อย..ก็ยังไม่สูญเสียคนคนนี้ไป
     เบลไฟร์ใช้ระยะเวลาถึง 10 ปีในการเปลี่ยนแปลงตัวเองให้กลายเป็น ‘นีล แคสสิดี้’ เพื่อหนีจากทุกคนที่รักตน  หนีจากสิ่งที่ทำให้ความไว้วางใจและความเชื่อใจถูกทำลายทิ้งไป ในตอนนั้นเด็กหนุ่มไร้ซึ่งความเชื่อมั่น.. มีเพียงสัญชาตญาณที่บอกให้ตนเอาชีวิตรอด เบลไฟร์ในตอนนั้นรู้จักเพียงโทสะที่เกิดจากบิดาของตนเอง รัมเพิลสติลสกินส์..ผู้ซึ่งใช้เวทมนตร์ในการทำร้ายผู้ที่ไม่มีทางสู้ กัปตันฮุค…ที่โกหกเขามาโดยตลอด ตอนนั้นเด็กหนุ่มรู้สึกเป็นเพียงแค่สิ่งที่ใช้ชำระแค้น ปีเตอร์ แพน.. ที่คอยหลอกล่อและกักขังเขาไว้บนเกาะเนเวอร์แลนด์นานนับศตวรรษ
     อดีตคือการเอาชีวิตรอดส่วนปัจจุบันคือการดำเนินชีวิต… ความบาดหมางที่นีลเคยมีต่อฮุคจางหายไปจนเกือบหมด.. ตลอดระยะเวลาที่อยู่ด้วยกันเขาเห็นได้ชัดถึงความพยายามที่คิลเลี่ยน โจนส์มอบให้ ฮุคพยายามชดใช้สิ่งที่เคยทำไว้ในอดีตส่วนนีลก็ยอมรับและยอมเปิดใจให้อีกครั้งหนึ่ง

 

     กัปตันฮุคไม่ต่างจากเด็กชายในดินแดนแห่งนี้ อาจเพราะความไร้เดียงสาในวิทยาการใหม่ๆ ที่ทำให้นีลมองชายหนุ่มด้วยความเอ็นดูเฉกเช่นครั้งที่เขาอยู่บนโจลี่ โรเจอร์ สอนสิ่งที่จำเป็นในการใช้ชีวิตไปทีละอย่างโดยไม่รีบร้อนเช่นเดียวกับโจรสลัดที่คอยสอนเขาในเรื่องการเอาชีวิตรอด
     ตอนนั้นเบลไฟร์รักฮุค.. ในฐานะเพื่อนคนหนึ่ง ความผูกพันที่สร้างมาแม้มีเรื่องที่ทำให้ต้องผิดใจแต่สุดท้ายแล้วเมื่อกลับมายืนต่อหน้าพวกเขาทั้งสองซึ่งเคยมีพันธะต่อกันยังคงไม่อาจตัดเส้นสายเหล่านั้นให้ขาดออกได้  คิลเลี่ยนยังคงรัก.. เบลไฟร์ก็เช่นกัน
  ความรักคืออะไร?
     นีล แคสสิดี้ในชุดเสื้อเชิ้ตยังคงนั่งอยู่ข้างเตียงกอบกุมมือคนที่นอนหลับเอาไว้อย่างนุ่มนวลเช่นเดิม หากฮุคตื่นขึ้นมาคุยกันได้อีกครั้งในตอนนี้จะนับเป็นเรื่องที่วิเศษเพราะตลอดสองวันมานี้ชายหนุ่มทำได้เพียงนั่งเฝ้าและรอคอยด้วยความอดทน … เขาเก่งในเรื่องการอดทน หากอดทนจะได้รับในสิ่งที่ต้องการ หากรอคอยจะได้รับสิ่งที่ตามหาแต่ด้วยความรู้สึกที่มีแก่ฮุคนั่นทำให้ทรมานเสียยิ่งกว่าครั้งไหนๆ หากรอแล้วต้องสูญเสียไปคงไม่อาจทำใจยอมรับได้เลย
     หากเป็นไปได้นีลคงตัดสินใจขึ้นไปนอนข้างกายโจรสลัดเช่นเดียวกับที่พวกเขาทำทุกๆ คืน… โอบกอด คลอเคลียและผล็อยหลับไปในที่สุดเมื่อความอ่อนล้าเข้าแทนที่  คิดแล้วก็อยากให้กลับไปเป็นเช่นนั้นในเร็ววันแต่อาการของฮุคคงไม่หายไปอย่างรวดเร็วเฉกเช่นภาพมายา
     หลังจากนั่งในท่าทางเดิมมานานในที่สุดชายหนุ่มผู้เฝ้าไข้จึงเอนตัวลงในท่าสบายพร้อมทั้งหยิบแหวนทองฝังเพชรที่ตนเป็นผู้เก็บขึ้นมา รอยยิ้มปรากฏขึ้นเล็กๆ ขณะที่สวมแหวนคืนให้ที่นิ้วนางข้างขวา แม้จะแอบเสียดายที่ไม่ได้เห็นแหวนวงนี้บนมือซ้ายแต่สำหรับนีลแล้วเขาพึงพอใจหากแหวนอยู่ติดตัวของคิลเลี่ยน โจนส์

 

END.

– – – – – – – – – – – –
     Non canonnn!! ไม่ทราบเหมือนกันครับว่าอารมณ์แบบนี้มาจากไหน อาจแค่อยากเห็นสองคนนี้ได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมั้งครับ แปลกใจเหมือนกันที่เขียนออกมา ฮาาา ไม่ถนัดคู่นี้ถึงจะชอบก็เถอะ… ไม่สามารถเข้าถึงบทบาทของฮุคได้ อีกอย่าง..เขียนไปเขียนมากลายเป็นฝันของฮุคไปเสียเฉยๆ ไม่แน่อาจมีมาต่อกลายเป็นอินเซปชั่น #ตึ่งโป๊ะ!

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s