[OUAT]Heroes and Villains (CaptainFire) [2]

Standard
Title : Heroes and Villains
Paring :Killian Jones l Captain Hook / Baelfire l Neal Cassidy
Series : Once Upon A Time
Writer : Zol Redfox

* Warning Semi-canon

 

     คืนนั้นฮุคนอนไม่หลับเพราะมัวแต่คิดถึงเรื่องในเช้าวันใหม่ เปลือกหอยชิ้นเล็กๆ จะสามารถเรียกหมึกยักษ์มาได้อย่างไรกันแถมหญิงสาวกลับบอกแก่ตนว่าให้นำอาวุธพกติดตัวไปเสียด้วย หากเขาพบหมึกยักษ์นั้นขึ้นมาคงโดนถล่มเรือจนแตกกระจาย บางทีตนอาจตายในวันนั้นเลยก็เป็นได้ ยิ่งคิดยิ่งวิตกแต่อีกใจกลับตื่นเต้นเพียงแต่ความกลัวมีมากกว่าสิ่งเหล่านั้น – ชายหนุ่มหันใบหน้าเข้าข้างผนัง มองจ้องของที่ได้รับในมืออย่างสนอกสนใจ หากจะเป่าในตอนนี้จะเกิดเรื่องขึ้นรึเปล่านั่นเป็นเรื่องที่น่าฉงนเหลือเกิน ยืนอยู่ริมฝั่งเป่าเรียกหมึกยักษ์ให้มาทำลายเรือ เป็นความคิดที่ดี.. แต่อย่างไรก็ตามฮุคยังเป็นโจรสลัด เป็นคนของแบล็คเบอร์ดดังนั้นเขาถึงไม่คิดหักหลังกัปตันตัวเอง
     ฮุคไม่ลืมที่จะนำอาวุธติดตัวมาด้วย บางคนอาจใช้ดาบหรือธนูแต่สำหรับเขาแล้วสิ่งที่ติดตัวมาคือ กริช ฉนวกและหอกปลายแหลมซึ่งพอถึงเวลาจริงเขาจะมีสมาธิในการใช้ของเหล่านี้รึไม่นั้นก็เป็นอีกเรื่อง
     ฮุคพายเรือมาจนถึงทำเลดีๆ อาจเรียกว่าชายหาดแห่งหนึ่งซึ่งห่างจากเรือโจลี่ โรเจอร์พอสมควร การที่มีมือเพียงข้างเดียวทำให้เขาลำบากเสียหน่อยในการต้องพายสองข้างแต่ก็ใช่ว่าสิ่งนี้จะเป็นอุปสรรค – ชายหนุ่มลงจากเรือโดยไม่ลืมดึงเรือพายขึ้นมาบนหาดป้องกันการลอยหนีไปในทะเล เขามองซ้ายมองขวาสำรวจว่ามีผู้คนอยู่บริเวณนี้หรือไม่เมื่อพร้อมแล้วเขาจึงวางเปลือกหอยแนบลงบนริมฝีปากแต่กลับไม่กล้าเป่าออกไป เขาไม่กล้าพอที่จะเผชิญหน้าสิ่งยิ่งใหญ่เพียงลำพัง แต่หากทำนี่จะเป็นเรื่องเรื่องหนึ่งที่ทำให้ฮุคมีความมั่นใจในตัวเองมากยิ่งขึ้น.. หวังว่าความขลาดจะไม่บดบังความกล้าหาญนั้น
     สุดท้ายแล้วฮุคจึงตัดสินใจเป่าเสียงไปแต่กลับพบเพียงความนิ่งสงบของคลื่นทะเล เงียบสงบจนเกินไป ไร้ซึ่งเสียงนกนางนวลหรือแม้แต่เสียงลมกรรโชกเสียอีก เมื่อเห็นว่าไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นเขาจึงถอนใจแล้วเก็บเปลือกหอยกลับลงกระเป๋า บางอย่างทำให้เขารู้สึกสั่นไหว คลื่นที่กำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ดูลูกใหญ่กว่าปกติ มีบางอย่างอยู่ใต้คลื่นนั้น ฮุครู้ได้.. เข้าสัมผัสได้ในทันที..
     การสั่นสะเทือนไม่ได้มาเพียงคลื่นยักษ์ซึ่งกำลังมุ่งหน้ามา ลมที่ไม่ไหวติงในตอนแรกกรรโชกแรงเสียจนฮุคปลิวกระเด็นถอยหลังไป หัวใจของเขาเต้นระรัวด้วยความกลัวและตื่นตระหนก สิ่งต่อมาที่เห็นคือบางอย่างกำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ไม่ใกล้ไม่ไกลซึ่งเขารู้สึกได้ถึงอารมณ์ฉุนเฉียว
     “Bloody hell….”
     ชายหนุ่มถึงกับต้องสบถออกมาเมื่อภาพเบลอตรงหน้าชัดเจนขึ้น หมึกยักษ์เข้ามาถึงชายฝั่งพร้อมกับคลื่นซึ่งสาดกระเซ็นจนทั้งตัวของเขาเปียกชุ่ม ฮุคยันตัวหนีไปด้านหลังด้วยความตื่นตระหนก เขาถีบทรายเสียกระเด็นแต่สุดท้ายก็ถูกหนวดหมึกรัดข้อเท้าลากไปเสียจนได้ เขาร้องออกมาเสียงดังเมื่อร่างทั้งร่างถูกยกขึ้นสูงเหนือพื้นทราย เขาใช้ตะขอมือจู๋โจมหนวดปลาหมึกที่ข้อเท้าตนซ้ำๆ แต่กลับห้อยต่องแต่งอยู่เช่นเดิม สุดท้ายเขาจึงชักกริชออกมาแทงจนหมึกยักษ์ยอมปล่อยตนลงมาแม้จะกระแทกทรายดัง แอ่ก! เจ้าหมึกยักษ์ดูอารมณ์ฉุนเฉียวขึ้นเมื่อมันรู้สึกเจ็บแผลที่ยังคงถูกกริชทิ่มบริเวณหนวดต่างจากฮุคซึ่งในตอนนี้ไม่รู้สึกเจ็บแม้แต่น้อย สิ่งเดียวที่เขารู้คือการเอาตัวรอด… ใครจะไปเอาหมึกของเจ้านี่ได้หากมันไม่ตาย! นั่นคือสิ่งที่เขาคิดขณะที่คลานออกจากตรงนั้น
     เสียงหอบหายใจดังขึ้นถี่ การตกจากที่สูงเมื่อครู่คงทำให้เกิดอาการเคล็ดและระบมขึ้นเขาถึงขยับตัวไม่ค่อยได้ น้ำหมึกสีดำถูกพ่นเข้าใส่
     โจรสลัดในทันที ฮุคยกแขนขึ้นกั้นแต่ก็ทำได้เพียงไม่ให้หมึกนั้นเลอะเปรอะใบหน้าเพราะเท่าที่เขารู้ในตอนนี้ร่างกายหยุดนิ่งไม่สามารถขยับไปไหนได้เลย นั่นเป็นเพราะน้ำหมึกและเขาเข้าใจเหตุผลของออบส์แล้วว่าหากนำหมึกปลอมไปจะเป็นอย่างไร
     ในวินาทีนี้ฮุครู้ตัวเองดีว่าตนอาจต้องจบชีวิตลงด้วยความประมาทและความเขลา ความฝันของเขาคงจบลงที่นี่ด้วยทั้งที่ยังไม่สำเร็จแต่กลับต้องตายโดยไร้ชื่อเสียงและไม่มีใครรู้จัก .. ความนึกคิดทำให้จิตใจของฮุคอ่อนแอราวกับยอมรับสิ่งที่ตนเป็นอยู่ สายตาของเขาจ้องมองหมึกยักษ์ตรงหน้าที่กำลังเคลื่อนหนวดเข้าหา แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวที่เขาจะกลั้นใจมองดูสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเอง ฮุคลืมตามองทุกวินาทีที่กำลังคืบคลานมาแต่แล้วเจ้าหมึกยักษ์กลับถอยออกไป เสียงร้องคำรามดังอย่างโอดครวญ นัยน์ตาสีฟ้าเห็นไม่ชัดเสียเท่าใดนักว่าสิ่งตรงหน้าคืออะไรแต่เขาสามารถรับรู้ได้ว่ามีใครบางคนอยู่ตรงนี้ และกำลังฟาดฟันหนวดหมึกที่เข้าจู่โจมมา
     บุคคลนั้นหยิของบบางอย่างที่ห้อยคออยู่ออกมา เขาเทใส่มือตัวเองก่อนจะเป่าใส่เจ้าหมึกยักษ์..นั่นเป็นวินาทีที่ทุกอย่างสงบลง สัตว์ยักษ์แห่งท้องทะเลเงียบต่างจากตอนแรกที่เอาแต่อาละวาด มันนอนเกยตื้นอยู่ตรงนั้นอย่างสงบ
     ฮุคที่โดนหมึกดำยังไม่สามารถขยับตัวได้ในตอนนี้ เขาชาไปทั้งตัว จึงได้แต่มองการกระทำชายอีกคนที่เข้ามาจัดการหมึกยักษ์นั้น.. แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่สนใจตนเลย – ขวดขนาดเล็กถูกนำออกมาจากกระเป๋าหนังก่อนที่น้ำหมึกจะถูกกลั่นลงภายในขวดเต็มทั้งสองใบ..
     ชายหนุ่มเก็บลงกระเป๋าจนเรียบร้อย เขาลุกขึ้นยืนทำอะไรบางอย่างก่อนจะเดินเข้ามาใกล้ฮุคแล้วสาดน้ำทะเลใส่จนโจรสลัดเปียกโชก
     “ว่าไง? เจ้าดีขึ้นบ้างไหม? น้ำหมึกนั่นทำให้เจ้าชาไปทั้งตัว ฤทธิ์จริงๆ คงอยู่ได้ประมาณชั่วโมงแต่ข้าล้างออกให้เจ้าแล้ว เจ้าสามารถขยับตัวได้แต่อาจมีบางจุดที่ยังคงเป็นอัมพาตอยู่”
     ชายหนุ่มปริศนาในชุดเข้ารูปดูผิวเผินคล้ายกับพวกมียศศักดิ์แต่คงเป็นอย่างนั้นไม่ได้ หากเป็นขุนนางหรือเจ้าชายคงต้องมีผู้ติดตาม.. ฮุคพยายามจ้องมองใบหน้าแต่พอเขาถูกพยุงตัวขึ้นไปสายตากลับลดต่ำลงไม่กล้าแม้แต่สบตามอง
     “ข้าคือนีล แคสสิดี้.. โจรสลัดที่ขึ้นกับตัวเอง”
     น่าแปลกใจที่ในตอนนี้ข้ากำลังนั่งร่วมโต๊ะกับคนแปลกหน้า.. หรืออาจไม่ใช่ในเมื่อเขากล่าวแนะนำตัวเองมาก่อนหน้านี้แล้ว ‘นีล แคสสิดี้’ เป็นชื่อที่ข้าได้ยินผ่านหูมาบ้างแต่ไม่ได้รู้จักเป็นพิเศษ ข้าเคยได้ยินชื่อนี้เมื่อปีก่อน นีล แคสสิดี้ขึ้นชื่อว่าเป็นนักผจญภัยตามที่ข้าได้รับฟังมา แต่ตอนนี้หากเป็นโจรสลัดคงไม่แปลกเท่าใดหรอกกระมัง..
     นับเป็นเวลาร่วมชั่วโมงแล้วที่ชายคนตรงหน้าข้าไม่เอ่ยกล่าวคำใดใดนอกจากสั่งอาหารให้แก่ข้า เนื้อชิ้นใหญ่ราคาแพงกับนมแพะ.. นี่เขารู้ว่าข้าชอบนมแพะหรืออย่างไรกัน…
     ฮุคลงมือทานอาหารโดยไม่ต้องรอให้อีกฝ่ายเชื้อเชิญ ท้องร้องโครกครากเช่นนั้นหากไม่ลงมือทานคงได้ถูกล้อเป็นแน่ คิดแล้วช่างน่าขายหน้าเสียจริงที่ปล่อยให้ตัวเองหิวถึงเพียงนี้ – แม้ฮุคจะคิดมากเกี่ยวกับตนเองแต่สำหรับนีลแล้วไม่มีทีท่าจะทำอะไรเลยนอกจากนั่งทานอาหารเงียบๆ ราวกับทราบมารยาทในการรับประทานอาหารเป็นอย่างดีซึ่งความจริงแล้วฮุคไม่เคยเจอการทานอาหารสไตล์นี้มาก่อน ทานกันอย่างเงียบๆ โดยไม่จ้องหน้ากันรวมถึงไม่เปิดหัวข้อสนทนา
     “เจ้า..”
     โจรสลัดลองเอ่ยทักไปแต่แล้วมือข้างขวาซึ่งกำลังจับมีดกลับยกขึ้นห้ามชายหนุ่มตรงหน้าโดยไม่เงยขึ้นมาสบตาเสียด้วยซ้ำ ฮุคถึงต้องก้มหน้าก้มตาทานอาหารอย่างเงียบเชียบ.. ลิ้มรสชิ้นเนื้อที่ตนไม่เคยมีโอกาสได้ทาน แม้ร้านจะไม่ได้หรูหราแต่อาหารที่นี่กลับชั้นเลิศเลยทีเดียว
     “ทำไมเจ้าถึงเรียกหมึกยักษ์นั่นมาทั้งที่เจ้าไม่พร้อมสู้กับมัน”
     เป็นนีลที่เอ่ยถามหลังจากทานอาหารไปจนใกล้หมดจาน สายตาของเขาจ้องมองโจรสลัดตรงหน้า รอคำตอบที่อาจทำให้ตนได้แปลกใจ อย่างไรก็ตาม..เขาไม่หวังได้ฟังคำอธิบายหรือเหตุผลอันยิ่งใหญ่จากโจรสลัดเล็กจ้อยผู้นี้นักหรอก – ในสายตาของนีล เขามองฮุคเป็นเพียง
     โจรสลัดธรรมดาคนหนึ่งซึ่งอาจปฏิเสธไม่ได้ว่าความจริงแล้วนีลมีเหตุผลอื่นอยู่ในใจ เหตุผลที่ทำให้เขามาเจอกับชายคนนี้
นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแต่อาจเป็นพรหมลิขิตที่ทำให้พวกเขาทั้งสองมาพบกัน ฮุคไม่อาจทราบได้เลยว่าการพบกันครั้งนี้จะทำให้เกิดเรื่องราวมากมายในอนาคตอันใกล้.. อีกไม่นานพวกเขาทั้งสองจะได้ทราบ
     “ข้าต้องการหมึก”
     “นี่น่ะหรือ? หมึกดำของหมึกยักษ์”
     นักผจญภัยหยิบขวดขนาดเล็กที่บรรจุหมึกดำจนเต็มแน่นทั้งสองใบขึ้นมา ฮุคทำท่าราวกับจะเอื้อมมือไปจับแต่ผู้เป็นเจ้าของกลับหยิบหลบพร้อมกับกล่าวขึ้นในทันที
     “เดี๋ยวก่อนพ่อหนุ่ม นี่หมึกของข้าระวังด้วยก่อนที่เจ้าจะทำมันแตกแล้วทำให้เราขยับตัวไปไหนไม่ได้ เจ้ารับรู้ถึงความสามารถนั้นแล้ว”
     โจรสลัดพยักหน้าเบาๆ เป็นการตอบรับ ตอนนั้นนีลถึงยอมส่งขวดให้อีกฝ่ายได้ชมหมึกสีดำขุ่นซึ่งตกตะกอนอยู่ภายในขวดบรรจุขนาดเล็ก หากฮุคจะขอสักขวดจากชายคนนี้อาจเป็นไปไม่ได้ สงสัยต้องหาของมาแลกเปลี่ยนแต่สำหรับนักผจญภัยควบโจรสลัดอย่างนีล แคสสิดี้แล้วสิ่งที่ต้องการคงมีมูลค่ามากไม่แพ้กัน คนอย่างเขานั้นคงไม่อาจหาสิ่งที่ยิ่งใหญ่หรือมีมูลค่าสูงได้เพียงลำพัง งานนี้ฮุคอาจต้องเสี่ยงชีวิตไปจัดการหมึกยักษ์ด้วยตัวเองอีกครั้ง
     ความสิ้นหวังกำลังเข้าแทนที่ในจิตใจชายหนุ่มแต่แล้วความหวังเล็กๆ กลับก่อตัวขึ้นเมื่อคำพูดของนีล แคสสิดี้นั้นคือ ‘ข้าต้องการบางอย่างแลกกับหมึกนี่’ เขาทราบดีว่าฮุคกำลังต้องการของสิ่งนี้มิเช่นนั้นคงไม่เสี่ยงตายไปคนเดียวเพื่อสู้กับหมึกแห่งท้องทะเลตัวนี้หรอก
     “เจ้าต้องการสิ่งใด สิ่งใดที่ข้าสามารถหามาให้แก่เจ้าได้?”
     “สิ่งที่ข้าต้องการไม่ใช่สิ่งที่มีมูลค่า สิ่งที่ข้าต้องการ..คือบางอย่างที่เจ้าสามารถทำให้ข้าได้”
     นีลทราบว่าโจรสลัดตรงหน้าเป็นลูกเรือของแบล็คเบอร์ดแห่งโจลี่ โรเจอร์ ของบางสิ่งที่ต้องการจึงเกี่ยวข้องกับแบล็คเบอร์ดโดยตรง นี่อาจเป็นการขอความร่วมมือ แต่กับฮุคซึ่งไม่มีส่วนได้ส่วนเสียไม่จำเป็นต้องทำตามข้อตกลงนี้ก็ได้ หากแหวนวงนั้นไม่ได้มีค่ากับเขามาก.. หากแหวนวงนั้นไม่มีผลต่อชีวิต เขาไม่จำเป็นต้องนำหมึกไปแลกเพื่อให้ได้มา เขาอาจแค่กลับไปใช้ชีวิตเดิมๆ .. ฮุคอาจคิดเช่นนั้นเพียงแต่ว่าท่าทาง น้ำเสียงของชายคนนี้ทำให้เขารู้สึกมีหวังเหลือเกิน
     “ข้าต้องการปล้นเรือโจลี่ โรเจอร์”
     คำขอของชายแปลกหน้าทำให้ข้าคิดหนัก ข้าไม่อาจหักหลังกัปตันของข้าได้ ไม่อาจเห็นแก่ตัวและทำเพื่อตัวเองได้ แต่แล้วคำพูดของเขา.. กลับตอกย้ำความคิดข้าราวกับอ่านใจได้ เขารู้.. รู้เรื่องราวในบางส่วนของข้า ความฝันที่ข้าต้องการ.. ชายผู้นี้เตือนสติของข้า บอกให้ข้าตื่นขึ้นจากการหลับใหลอันยาวนาน เขาเชื่อมั่นว่าข้าสามารถเป็นโจรสลัดที่แข็งแกร่ง เลืองชื่อ ได้มากกว่าแบล็คเบอร์ด ได้มากกว่าตัวของเขา..
     ข้าไม่อาจสามารถทำสิ่งใดได้หากเขากำลังหวังที่จะปล้นเรือ เพียงลำพังไม่อาจสู้เหล่าลูกเรือทั้งยี่สิบนายได้ ข้าไม่มีฝีมือมากพอเพราะตลอดมาสิ่งที่ข้าคอยฝึกปรือคืออุปกรณ์ทำความสะอาด ข้าเก่งเรื่องใช้แรงงาน.. แต่ข้ามิใช่ทหารหรือนาวิกโยธิน ข้าไม่อาจดช่วยในเรื่องนั้นได้
     นีลบอกกับข้าว่านั่นไม่ใช่เรื่องใหญ่เพียงหาช่องทางให้เขาพบหน้าแบล็คเบอร์ด เขาจะจัดการด้วยตัวเอง.. เขาต้องการแย่งชิงโจลี่ โรเจอร์เพราะเรือลำนี้เคยเป็นของคนสำคัญมาก่อน.. นีลไม่ได้อธิบายหรือเล่าให้ข้าฟังมากนักแต่สายตาที่กำลังมองมาอย่างมุ่งมั่นก็ทำให้ข้ารู้สึกถึงบางอย่าง หากข้ามีคนสำคัญข้าจะสามารถทำได้เช่นนีล แคสสิดี้รึไม่นั่นเป็นคำถามที่ข้ากำลังหาคำตอบ

. . . To be continue . . .

 


    มาต่อแล้วครับ… หลังจากที่ไฟล์ข้อมูลโดนลบไปต้องมานั่งเค้นความทรงจำตัวเองกันอีก จะพยายามเขียนให้จบแล้วทยอยลงเรื่อยๆ ครับ ฮา

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s