[BlackPanther] Desire (1)

Standard
Title:  Desire
Pairing:  Ulysses Klaue and Everett Ross
Movie: Black Panther
Writer: Zol Redfox

 

 

แรงปรารถนา.. ใช่.. ใครๆ ก็มีกันทั้งนั้นแม้แต่เจ้าหน้าที่หน่วยงานราชการอย่าง เอเวอเรตต์ รอสส์

 

 

ภายในห้องประชุมขนาดกลาง จอมอนิเตอร์ฉายภาพข้อมูลบุคคลและหัวข้องาน เหล่าเจ้าหน้าที่ต่างจดจ่อตั้งใจฟังสิ่งที่ถูกนำเสนออยู่บนภาพฉาย หลายบุคคลที่ถูกกล่าวถึงและยกให้ต้องติดตาม ไม่ว่าจะด้วยเรื่องงานหรือชีวิตประจำวัน พวกเขาทำกันแบบนี้เป็นเรื่องปกติและมักเป็นพวกตัวใหญ่ๆ ของวงการที่อาจบั่นทอนทำลายประชาคมโลก

 

รอสส์มีชีวิตประจำวันแบบนี้ นั่งฟังรายงาน คอยติดตามเหล่าผู้คน ตามจับจอมวายร้ายมาสอบสวนเค้นความจริง ยิ่งอายุมากขึ้นก็ต้องทำงานนั่งโต๊ะมากขึ้น ใช่ว่าฝีมือเขานั้นจะค่อยๆ ถดถอยจนอ่อนปวกเปียก เขาสั่งสมประสบการณ์และหมั่นฝึกฝนฝีมืออยู่เสมอ ยิ่งประสบการณ์มากยิ่งพาตัวเองไปได้ไกล สักวันเขาคงได้ออกไปใช้ชีวิตสุขสบายอยู่ที่ไหนสักที่กับครอบครัว เขาหวังไว้มาเนิ่นนาน…

 

รายงานวันนี้ดูจะพิเศษกับเจ้าหน้าที่อาวุโสอย่างรอสส์เสียหน่อยเพราะข้อมูลของคนคนหนึ่งปรากฏขึ้นบนจอภาพ คนที่เขาอาจจะรู้จักแต่ไม่ได้รู้จักเป็นอย่างดี หลังจากที่นั่งฟังมาหลายชั่วโมงชายผู้นี้กลับดึงดูดความสนใจของรอสส์ได้จนไม่น่าเชื่อ ภาพเก่าๆ หวนย้อนคืนกลับมาอีกครั้งราวกับเขื่อนกั้นน้ำพังทลายลง ภายในใจกระวนกระวายแต่กลับแสดงออกดังเช่นที่ถูกฝึกมา สุขุมและเยือกเย็น การแสดงความสุขุมคือสิ่งที่รอสส์ถนัดแต่เขาไม่อาจปฏิเสธอารมณ์ที่ถูกซ่อนอยู่ภายใต้นั้นได้เลย

 

“ยูลิซิส คลอว์”

 

ชื่อชายฉกรรจ์ที่ถูกจับตามองจากหลายหน่วยงาน เขาไม่ใช่เพียงพ่อค้าอาวุธหรือพ่อค้าของผิดกฎหมายจากใต้ดิน แต่เขาขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยม เป็นมหาโจรที่ทำงานได้อย่างแยบยล เป็นผู้มากด้วยประสบการณ์ หากต้องการของสิ่งใดเขาจะหามาให้ ต้องการของหายากเพียงใดเขาจะนำมาให้ตราบใดที่ผู้ซื้อมีกำลังทรัพย์มากพอ ไม่ว่าจะเป็นคนดีคนเลว นักธุรกิจ มหาเศรษฐีหรือเจ้าหน้าที่หน่วยงานใดคลอว์ยินดีทำงานร่วมด้วยกับทุกคน เรื่องของตอบแทนที่มีมูลค่าสูงคือสิ่งที่ต้องมาอันดับแรก

 

รอสส์อาจกำลังกระอักกระอ่วนใจเล็กน้อย อารมณ์ที่แปรเปลี่ยนไปนั้นแทบจะปกปิดเอาไว้ไม่อยู่อีกต่อไปแล้ว เขายกนิ้วมือขึ้นดันกับข้างขมับ ทำเป็นสนใจหน้าจอและคำบรรยายแต่ความคิดนั้นดันย้อนกลับไปยังอดีตห่างไกล ครั้งที่เขาพบกับคลอว์ครั้งแรก แรงปรารถนาครั้งที่เขาไม่มีวันลืม

 

 

 

 

หลายปีก่อนหน้านี้

 

เจ้าหน้าที่รอสส์ ชายร่างเล็กในชุดเสื้อผ้าแสนธรรมดา เขารู้สึกเหนื่อยล้าจากภารกิจ อ่อนล้าหมดแรงไม่ต่างจากปัญหาเรื่องของครอบครัว มีบ้างในบางครั้งที่ต้องการหายไปซะเดี๋ยวนั้น ต้องการออกไปพักผ่อนที่ไกลๆ แต่ก็ทำได้แค่วนเวียนอยู่ในพื้นที่การทำงานเหมือนเช่นครั้งนี้ การติดตามนักธุรกิจรายใหญ่ที่คาดว่าจะทำการซื้อขายกับผู้ค้าอาวุธ ภารกิจที่คอยเฝ้าติดตามไม่ได้เข้าไปขัดระหว่างการซื้อขาย ทีมของเขามารออยู่แล้วสองวันแต่ยังไร้ซึ่งวี่แวว ช่วงเวลาหนึ่งรอสส์ถึงหลุดจากภารกิจและตกอยู่ในห้วงความคิดของตัวเอง

 

บางครั้งการทำงานนั้นก็แสนจะน่าเบื่อ…

 

“ไม่ใช่คนแถวนี้สินะ?”

 

เสียงเอ่ยทักดังขึ้นจากที่นั่งข้างๆ ไม่น่าแปลกใจหากจะพบผู้คนมากหน้าหลายตาเมื่อใช้เวลาอยู่หน้าเคาท์เตอร์บาร์นานนับชั่วโมง รอสส์ดื่มไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แทบจะไม่ได้ดื่มเลยก็ว่าได้ ของเหลวสีใสนั้นยังคงอยู่ในแก้วราวกับเพิ่งสั่งมาใหม่ นัยน์ตาสีสวยสบมองผู้เอ่ยทัก ความรู้สึกครั้งแรก.. รอสส์สังเกตได้ถึงความบ้าคลั่งที่ซ่อนอยู่ภายใต้แววตา ต่างจากการแต่งตัวและการแสดงออกที่ดูมีภูมิฐานเหมือนพวกนักแสดงมากกว่านักธุรกิจ

 

“ผมมาเที่ยวน่ะ”

 

รอสส์เลือกจะตอบกลับไปสั้นๆ แล้วยกแก้วเครื่องดื่มนั้นขึ้นจิบเหมือนเป็นการแสดงออกเพื่อบอกผู้ที่เข้ามาทักทายว่าตนกำลังจะไปแล้ว

 

“บริติชกาย? อเมริกัน? มาไกลถึงนี่ท่าทางจะไม่ใช่เที่ยว มาเรื่องธุรกิจ?”

 

เขาเผลอแสดงสีหน้าไม่พอใจเล็กน้อยเมื่อเริ่มถูกซักไซ้ สำเนียงของคู่สนทนาก็ไม่ได้ต่างจากชาวยุโรปเท่าไหร่นักหรอก

 

“ผมคิดว่าไม่ใช่ธุระของคุณ”

 

“ฉันเลี้ยงนายสักแก้วดีไหม เห็นนายนั่งมานานแล้วฉันเองก็รอเพื่อน ไม่มาสักที”

 

คู่สนทนาแทบจะมัดมือชกเมื่อเขายกมือขึ้นสั่งบาร์เทนเดอร์เพื่อเลี้ยงเครื่องดื่ม รอสส์ควรปฏิเสธแต่รอยสักรูปแมงป่องที่แขนขวากลับดึงดูดความสนใจไปชั่วครู่ ชายคนนี้เข้าหาเขาด้วยเหตุผลบางอย่างหรือว่าเป็นนักท่องเที่ยวที่ต้องการหาเพื่อนคุยระหว่างอยู่ต่างถิ่นกันแน่

 

“ผมจ่ายเอง”

 

“อ๊ะ อ๊ะ!”

 

ชายคนนั้นส่งเสียงพร้อมกับเลื่อนมือขึ้นจับแขนของเจ้าหน้าที่ซีไอเอเพื่อเป็นการห้าม รอสส์ขมวดคิ้ว การถึงเนื้อถึงตัวนี้ดูจะแปลกไปหน่อยแต่เขาจะไม่แสดงความไม่พอใจออกไปมากก็แล้วกัน ในเมื่ออยากเลี้ยงนักเขาก็จะยอมดื่มให้ หลังจากนั้นจะได้แยกย้ายกันไปเสียที หวังว่าวันนี้เป้าหมายของเขาจะเดินทางมาถึงที่นี่แล้ว

 

“ชนแก้ว!”

 

เขาคนนั้นกล่าวพูดโดยไม่รอให้รอสส์ได้ปฏิเสธ แถมเลื่อนแก้วมาชนกับเขาเสียอีก นิสัยการเข้าหาคนอย่างเป็นธรรมชาติและพยายามผูกมิตรอย่างรวดเร็วคงเป็นความสามารถพิเศษของคนคนนี้ เขาคิดก่อนจะยกแก้วดื่มโดยที่สายตายังคงจ้องมองอย่างจับพิรุธ

 

“รู้ไหมว่านายดูเครียดจริงๆ ถ้าอยากผ่อนคลายฉันช่วยได้นะ”

 

‘ขายยาสินะ’ รอสส์คิดกับตัวเอง อาจจะคิดในแง่ร้ายเกินไปสักหน่อย

 

ถ้าหากอีกคนขายยาจริงถึงจะอยากจับกุมแต่เขาคงทำได้แค่ปฏิเสธอย่างหนักแน่นแทนการเปิดเผยตัวตน หน้าที่เขาไม่ใช่มาล่อซื้อยา งานที่ต้องทำคือเฝ้าสังเกตการการค้าอาวุธเท่านั้น หรือถ้าหากได้ข้อมูลเกี่ยวกับยาก็คงส่งให้อีกหน่วยงานมาจัดการ แต่อย่างว่า..นี่ไม่ใช่ธุระของเจ้าหน้าที่ซีไอเออย่างเขาเลยสักนิด

 

“สมุนไพรจากเอเชีย ชงดื่มจะทำให้ผ่อนคลายนอนหลับสบายไร้กังวล”

 

ชายคนนั้นหยิบซองบรรจุขนาดเล็กขึ้นมาวางลงบนโต๊ะ เลื่อนซองนั้นไปให้รอสส์ก่อนจะกล่าวต่อเหมือนอ่านใจคนได้ เป็นใครก็ต้องกลัวเรื่องที่ว่าเป็นสารเสพติด

 

“ไม่ผิดกฎหมายไม่ต้องห่วง ลองดื่มดูถ้าชอบหรือติดใจอยากได้เพิ่มติดต่อมาได้เป็นของนำเข้า”

 

เขาส่งเสียงจิ๊จ๊ะเหมือนแสดงออกว่ากำลังชอบใจในอะไรบางอย่าง รอสส์ไม่อาจรู้ได้ว่าชายคนนี้กำลังคิดอะไร รอยยิ้มที่ส่งมากับท่าทางขยิบตานั่นอีก

 

“ถือว่าให้ทดลองฟรีอย่างเป็นมิตร ให้เฉพาะนายเลยนะ เห็นครั้งแรกก็ถูกชะตาด้วยแล้ว”

 

รอสส์อยากจะบอกอยู่หรอกว่า ‘แต่ผมไม่..’ เขาได้แต่เก็บเงียบไว้ในใจเท่านั้น นั่งมองอีกฝ่ายด้วยความสงสัย สงสัยตั้งแต่ต้นจนจบตั้งแต่เข้าหาจนกระทั่งเดินจากไป บังเอิญ? ก็ไม่น่าใช่.. นัยน์ตาคู่สวยมองตามแผ่นหลังชายคนนั้นกระทั่งเขาเดินหายไปอยู่อีกมุมหนึ่งของร้าน เขาคงเป็นพ่อค้าสินะ.. เพราะเหมือนจะไปหาเหยื่อรายถัดไปเสียแล้ว

 

 

 

รอสส์ยังคงนั่งอยู่ที่นั่น บนเก้าอี้ตัวเดิมหลังจากผ่านไปได้ราวๆ ชั่วโมงตั้งแต่เขาได้รับสมุนไพรปริศนามาไว้ในกระเป๋าเสื้อ ไม่มีวี่แวว ไม่มีการติดต่อจากหัวหน้า มีแต่ประโยคบอกเล่าที่ว่าวันนี้เป้าหมายยังไม่มาแน่ๆ หน่วยข่าวกรองบ้าบออะไร ทำไมถึงไม่แม่นยำเอาเสียเลย อยากจะบ่นอยู่หรอกแต่เขาก็ทำได้แค่คิดกับตัวเอง คิดเรื่องนั้นเรื่องนี้ คิดเรื่องงาน คิดเรื่องครอบครัว กดดันจนอยากจะหายไปพักร้อนสักสองเดือน

 

ถ้าหากมีสิ่งที่ช่วยให้รู้สึกผ่อนคลาย ช่วยให้นอนหลับสบายก็คงจะคงดี…

 

‘ไม่…’

 

มือซ้ายยกขึ้นวางแนบกระเป๋าเสื้อแทบจะทันทีที่นึกถึง แน่ใจหรือว่าจะนำของจากคนแปลกหน้ามาชงดื่ม ถ้าหากทำให้มึนเมาจนไม่สามารถลุกมาทำงานได้พรุ่งนี้คงเป็นเรื่องแต่ว่าการอดนอนและความเครียดสะสมเหล่านี้อีกเพียงนิดเดียวอาจจะทำให้เขาระเบิดออกมา รอสส์ควรเลือกการพบจิตแพทย์เพื่อระบายความอัดอั้นแต่คนแบบพวกเขาไม่ชอบพูดเรื่องตัวเองและสิ่งที่กล่าวไปอาจจะเป็นตัวตนที่พวกเขาสร้างขึ้นระหว่างทำภารกิจก็ได้ ไม่มีใครรู้ดีไปมากกว่าตัวของตัวเอง

 

เมื่อกลับถึงห้องพักรอสส์บอกกับตนเองว่าเขาจะดื่มสิ่งที่เพิ่งได้รับมา การกระทำนี้อาจไม่ได้ชาญฉลาดแต่เขาได้ตัดสินใจเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ไม่มีอะไรจะเสียและไม่ได้ผิดหากจะลอง ถ้าหากเจ้าสิ่งนี้ช่วยให้เขาผ่อนคลายได้แม้เพียงไม่กี่ชั่วโมงก็นับว่าดี แต่ถ้าจะดีที่สุดคงเป็นตอนที่เขาสามารถนอนหลับพักผ่อนโดยไร้ซึ่งความกังวล ณ ตอนนี้สิ่งที่เขาต้องการมากที่สุดคือการผ่อนคลาย

 

รอสส์เทผงสมุนไพรชงกับน้ำอุ่นตามที่เข้าใจ บางทีดื่มไปอาจไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นก็ได้ อาจเป็นแค่ของหลอกตา อย่างว่านะ.. เขายักไหล่กับตัวเองก่อนยกแก้วเครื่องดื่มนั้นขึ้นมาดม กลิ่นที่โชยมาแตะจมูกไม่ได้เลวร้าย หวังว่ารสชาติจะไม่ได้เลวร้ายเช่นเดียวกัน นั่นคือสิ่งที่เขาคิดแต่เมื่อรู้ตัวอีกทีดันดื่มจนหมดแก้ว ไม่อาจทราบได้ว่านั่นเพราะรสชาติอร่อยหรือความกระหายในน้ำดื่ม

 

เสื้อแจ็คเก็ตถูกนำไปแขวนกับราวผ้า นาฬิกาปลุกถูกตั้งอยู่ที่โต๊ะหัวเตียงเตรียมร้องบอกเวลา รอสส์พ่นลมหายใจยาวๆ ทุกคืนเขามักนั่งเอนตัวดูโทรทัศน์และลุกจากเตียงในตอนเช้าโดยไม่ต้องพึ่งนาฬิกา เขาไม่ค่อยได้นอนหลับเลยภายใต้ความกังวลเหล่านี้ คืนนี้จะแตกต่างหรือเปล่า.. ดูเหมือนเขาจะหวังเอาไว้หลังจากดื่มสมุนไพรแก้วนั้นไปแล้ว

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s