[BlackPanther] Desire (2)

Standard
Title:  Desire (2)
Pairing:  Ulysses Klaue and Everett Ross
Movie: Black Panther
Writer: Zol Redfox

 

 

 

‘บ้าชิบ….’

 

เสียงนาฬิกาปลุกดึงเขาให้หลุดออกจากภวังค์ ห้วงความฝันที่แสนพิสดาร เขานอนหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่อาจทราบได้ เขาผล็อยหลับไปจริงๆ หลังจากที่ไม่ได้นอนพักผ่อนมาเป็นสัปดาห์ นั่นเพราะสมุนไพรนั่นน่ะหรือ? รอสส์กลับรู้สึกสงสัยขึ้นมา ไม่อยากยอมรับเลยว่ารู้สึกดีอยู่ลึกๆ สดชื่นเหมือนได้รีเฟรชตัวเองใหม่อีกครั้ง

 

‘หวังว่าจะเป็นวันที่ดี..’

 

เขาภาวนาในใจ อยากให้ภารกิจแสนยืดเยื้อนี้สิ้นสุดลงเสียที แค่มาสอดส่องคอยดูเป้าหมายแต่ข้อมูลที่ได้ดันคลาดเคลื่อน พอคิดขึ้นมาก็หัวเสียอยู่หน่อยๆ แต่ความหัวเสียนั้นก็อยู่ได้ไม่นานเมื่อประตูห้องถูกเคาะเรียก รอสส์ลุกจากเตียงเพื่อเปิดต้อนรับเจ้าหน้าที่ในทีมของเขา ชายร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อสูทตัวหรู

 

“แต่งตัวเหมือนเจ้าหน้าที่มากไป ถ้าอยู่ไกลๆ มองแวบเดียวก็รู้”

 

ชายหนุ่มตอบรับกลับไปเบาๆ เขาเป็นน้องใหม่ในทีม เพิ่งออกภาคสนามครั้งแรกการตัดสินใจจึงอาจจะดูไม่เฉียบคมโดนรอสส์สอนอยู่ก็มากครั้งแต่ถ้าเก็บคำพูดเขาไปปรับเปลี่ยนก็ถือว่าประสบความสำเร็จ สิ่งที่รอสส์ต้องทำในวันนี้ถูกฝากมากับเจ้าหน้าที่น้องใหม่ ข่าวเรื่องเป้าหมายของพวกเขา ระบุสถานที่และเวลาอย่างชัดเจน ประวัติข้อมูลเองก็บอกรายละเอียดอย่างถี่ถ้วน ในที่สุด..เขาจะได้ไม่ต้องทรมานกับการมานั่งกังวลเรื่องอะไรพวกนี้อีกแล้ว จัดการเสร็จเขียนรายงานให้หัวหน้าแล้วจะได้พักผ่อนสักสัปดาห์ .. นั่นคือที่เขาคิด ความเป็นจริงอาจได้พักไม่ถึงวัน

 

หนึ่งความคิดที่ผุดขึ้นมาระหว่างเตรียมตัวออกไปทำภารกิจคือเรื่องของ ‘ชายคนนั้น’ ชายผู้ที่มีรอยสักแมงป่องตัวโตบนแขนขวา รอสส์สลัดความคิดออกไปไม่ได้ ปรารถนาในสิ่งที่อาจผิดกฎหมายสิ่งที่ทำให้รู้สึกผ่อนคลาย ดียิ่งกว่าการใช้ยานอนหลับ เขาต้องการมากกว่านี้.. ถ้าหากทำให้ผ่อนคลายได้จริงก็อยากจะมีเก็บไว้ ใช้ช่วงนี้สักช่วงอาจจะดีกับตัวเอง รอสส์ไม่อยากรายงานเรื่องความบกพร่องของตัวเขาให้ใครฟัง ไม่ต้องการเล่าเรื่องชีวิตตัวเองให้จิตแพทย์ฟัง สิ่งที่ต้องการคือของจากชายคนนั้น เขาอาจจะถูกวางยาเข้าให้แล้ว..

 

 

ร่างเล็กของเจ้าหน้าที่ซีไอเอก้าวเดินไปตามเส้นทางเดิม แต่งตัวด้วยชุดที่ไม่สะดุดตา ยังคงสวมด้วยเสื้อยืดและคลุมห่มร่างด้วยแจ็กเก็ตพอดีตัว ข้อมือข้างถนัดยกขึ้นกดเบาๆ ที่ช่วงอกก่อนจะพูดขึ้นคล้ายกับกำลังคุยกับตนเองแต่ความจริงนั้นกำลังสนทนากับคนในทีม รอสส์ทำหน้าที่เดิม ไม่ได้แตกต่างจากเคย การทำงานเป็นผู้เฝ้ามองบางครั้งก็ทำให้รู้สึกเบื่อหน่าย ไม่เหมือนครั้งที่เข้ามาใหม่ๆ เขาไฟแรงยิ่งกว่านี้มาก ตัดสินใจทำอะไรจนโดนตักเตือน สุดท้ายก็มาเป็นแบบนี้และพออายุมากขึ้นคงไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นให้ทำอีก กลายเป็นคนที่นั่งโต๊ะทำงานและมีอาการของออฟฟิศซินโดรมปวดเมื่อยตามหลัง บ่า ไหล่

 

รอสส์หย่อนตัวลงนั่งที่เบาะในโซนล็อบบี้โรงแรม หยิบนั่งสือพิมพ์ขึ้นอ่านและคอยเฝ้ามองอยู่ห่างๆ หากว่าเป้าหมายเดินเข้ามาพวกเขาจะสามารถรู้ได้ในทันที ระหว่างนี้ก็ได้แต่รอเวลา.. ไม่นึกเลยว่าบางสิ่งจะทำให้รอสส์ไขว้เขว ชายคนนั้น.. ชายผู้ที่มีรอยสักรูปแมงป่อง ชายผู้ที่ให้สมุนไพรแสนวิเศษแก่เขา นอนหลับใหลราวกับไม่เคยมีโอกาสได้นอนพัก ความปรารถนาในสิ่งสิ่งนั้นกำลังผลักดันให้รอสส์ลุกออกจากที่นั่ง เขายกนาฬิกาขึ้นอ่านเวลา ‘ครึ่งชั่วโมง’ น่าจะไม่ได้เสียหายอะไร เมื่อตัดสินใจเป็นที่เรียบร้อยเขาจึงเดินตรงเข้าไปหาในทันที

 

“ผมไม่นึกว่าคุณจะอยู่แถวนี้”

 

แน่ละ.. ร้านที่เขาไปนั่งคอยอยู่เมื่อวานอยู่ห่างออกไปจากโรงแรมพอตัว หากไม่ใช่ความบังเอิญก็คงเป็นอะไรสักอย่าง.. ในถิ่นที่ไม่ใช่ของพวกเขาการพบกันอีกครั้งเป็นเรื่องที่แสนประหลาดและจะประหลาดยิ่งกว่านี้หากพบกันบ่อยๆ ถ้าหากเป็นแบบนั้นขึ้นมาคงหมายถึงมีใครบางคนคอยตามอีกฝ่ายเข้าให้แล้ว

 

“ฉันอยู่ทุกที่ที่อยากอยู่”

 

ในตอนแรกเขาแสดงสีหน้าเหมือนตั้งคำถามว่า ‘นายคือใครวะ’ แต่เมื่อสบมองนัยน์ตาคู่นั้น สีหน้านั้น ถึงนึกออกได้ในทันที .. เขายังสวมด้วยชุดเสื้อผ้าตัวเดิมอยู่เลย รอสส์คิดกับตัวเอง ไม่ทันที่เจ้าหน้าที่ซีไอเอจะได้พูดกล่าวคำใดต่อแขนที่สลักด้วยลวดลายกางเขนกลับยกขึ้นโอบร่างเล็กนั้นเข้ามาใกล้ เขาดันร่างของรอสส์ให้เดินผละจากตรงที่เคยยืนอยู่พลางชี้นิ้วประกอบการสนทนา

 

“ฉันนึกแล้วว่านายต้องติดใจ”

 

“ผมไม่ได้ติดใจ ก็แค่อยากบอกว่ามันใช้ได้ผล”

 

“เห็นไหมล่ะ? แต่พูดมาแบบนี้แสดงว่าไม่อยากได้เพิ่มแล้วสิ?”

 

ชายร่างเล็กขมวดคิ้ว เกลียดนักเวลาถูกต้อนเข้ามุมด้วยคำพูดโน้มน้าวหรือทำให้ต้องกล่าวตามใจอยาก บางครั้งหากไม่อ่อนข้อก็คงไม่ได้สิ่งที่ต้องการ เขาถอนใจเบาๆ แล้วยอมเผยสิ่งที่ปรารถนานั้นออกมา

 

“ผมต้อง..”

 

“ชู่ว..”

 

ไม่ทันที่จะได้กล่าวจนสิ้นสุดประโยคนิ้วมือของชายผู้มากด้วยรอยสักกลับยกขึ้นแนบริมฝีปากปิดเสียงคำเหล่านั้นในทันที รอสส์ไม่ได้รู้สึกว่าตนกำลังถูกคุกคามไปมากกว่าแขนที่โอบกอดรอบตัวเขาอยู่ในตอนนี้ แขนซ้ายที่โอบไว้ราวกับพวกเขาทั้งสองเป็นคู่ที่มางานเลี้ยงหรือออกงานการกุศล

 

“มาหาได้หลังสี่ทุ่ม”

 

ชายคนนั้นนัดหมายคร่าวๆ พร้อมกับลดมือไปหยิบกระดาษและปากกาจากกระเป๋าเสื้อ เขียนรายละเอียดลงบนนั้นและยัดเข้ากระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ตของรอสส์ แถมทิ้งท้ายไว้ด้วยรอยยิ้มและการขยิบตา

 

“อย่าลืมพกเงินไว้ในกระเป๋าด้วยนะ”

 

รอสส์กลายเป็นคนใบ้ไปชั่วขณะนั้น ไม่อาจทราบได้ว่าเคลิ้มกับคำพูดและท่าทางเหล่านั้นหรือเพราะเหตุผลอื่น คนแบบเขาเนี่ยนะคิดคำพูดไม่ออก? ตลกแล้วน่ะ.. ถึงจะพยายามปลอบใจแต่สุดท้ายก็ปล่อยชายคนนั้นให้เดินจากไป ตอนนี้เขาต้องกลับมาสนใจหน้าที่ความรับผิดชอบของตนเองเสียก่อนแม้ในใจจะกำลังรู้สึกสุขอย่างบอกไม่ถูก รอสส์นึกถึงสมุนไพรเหล่านั้นและเขากำลังจะได้มาครอบครองอีกครั้ง

 

 

 

 

ภารกิจสำหรับวันนี้ลุล่วงไปได้ด้วยดี ถึงจะถูกปรับเปลี่ยนมาหลายครั้งแต่มันก็เสร็จสิ้นลงในท้ายที่สุด รอสส์รายงานตรงต่อหัวหน้าทีม หลังจากนี้พวกเขาต้องเดินทางกลับ แน่นอนว่ารอสส์เลือกที่จะขอพักเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ระหว่างนี้จะรีบทำสรุปในส่วนของเขาและถ้าหากระหว่างพักผ่อนทีมต้องการความช่วยเหลือรอสส์ก็พร้อมจะกลับไปทำงานในทันที

 

“นายคิดจะไปไหนระหว่างที่หยุด?”

 

“ผมตั้งใจว่าจะอยู่ที่นี่สักสองสามวันแล้วค่อยกลับไปพักที่บ้าน”

 

“เที่ยวสักหน่อยก็ดี ฉันจะไม่ลงไว้ว่าเป็นการขอลางานเพราะนายระบุไว้ว่าพร้อมกลับมาทำหน้าที่หากมีการถูกเรียกตัวระหว่างพัก ถือซะว่าทำงานล่วงเวลา … ส่วนนาย..เรื่องที่บ้านเป็นอย่างไรบ้างล่ะตอนนี้?”

 

คำถามนั้นเป็นสิ่งที่รอสส์ไม่ต้องการพูดถึงมากที่สุดในตอนนี้ ที่เขาต้องการคือถอยห่าง ทิ้งเรื่องเหล่านั้นไว้เบื้องหลัง เรื่องครอบครัวเป็นหนึ่งสิ่งที่ทำให้เจ้าหน้าที่ซีไอเอปวดหัวจนต้องหันไปพึ่งสมุนไพรของชายคนนั้น หากเป็นไปได้รอสส์จะเลือกไม่ตอบคำถามอะไรที่เกี่ยวข้องกับตัวเองแม้ว่าหัวหน้าของเขาจะเป็นผู้ถามก็เถอะ

 

“เหมือนๆ เคยครับ”

 

รอสส์เลือกจะตอบออกไปเพียงเท่านั้น ไม่ต้องอธิบายหรือเปิดช่องทางให้ถามถึงอีก คำพูดนั้นทำให้รอสส์ได้รับรอยยิ้มเล็กๆ จากผู้อาวุโสกว่าคืนกลับมา ใช่ว่าหัวหน้าของเขาจะไม่ทราบ เรื่องของลูกน้องในทีมเขาทราบดีเลยทีเดียว

 

“ตอนนี้ไม่มีอะไรต้องทำเพิ่มแล้ว ไว้ถ้ามีเรื่องด่วนฉันจะบอกให้เฮนดริคติดต่อหาโดยตรง เขาเคารพนายมากเลยนะเด็กนั่น โดนนายดุบ่อยๆ สอนเขาบ่อยจนอีกหน่อยคงกลายเป็น เอเวอร์เร็ตต์ รอสส์ หมายเลขสอง”

 

“อย่าเลยครับ”

 

รอสส์ยกมุมปากขึ้นระบายยิ้มเพียงเล็กน้อย ถ้าหากน้องใหม่ของทีมกลายมาเป็นแบบเขาก็คงจะแย่น่าดู ทั้งใจร้อน บุ่มบ่ามและบางทีก็อาจจะดูพูดจารุนแรงเชือดเฉือนไปหน่อย ตอนนี้ก็นับว่าต่างจากเดิมไปมากแล้วยกเว้นเรื่องการพูดจา ถ้าหากน้องใหม่ของทีมจะกลายมาเป็นแบบเขาสมัยเข้ามาทำงานใหม่ๆ สงสัยจะได้ถูกตักเตือนกันไปทุกวี่วัน

 

หลังจากส่งรายงานและเข้าพบหัวหน้าทีม เวลาทั้งหมดในตอนนี้จึงตกเป็นของเจ้าหน้าที่ซีไอเอเช่นรอสส์ เขาพ่นลมหายใจออกมายาวๆ ถึงจะยังไม่ได้ไปพบชายคนนั้นแต่ในตอนนี้กลับรู้สึกผ่อนคลายเป็นอย่างมาก ไม่รู้ว่าเป็นเพราะทำงานเสร็จสิ้นหรือเป็นเพราะว่าคืนนี้จะได้ไปพบกับคนคนนั้น แต่เหนือสิ่งอื่นใดเขาต้องจัดการเรื่องเงินเสียก่อน เงินสดหรือเช็ค? ไม่น่าจะต้องถามให้มากความ ถ้าเป็นเช็คก็คงได้เด้งกันพอดีในเมื่อชื่อที่ใช้อยู่ก็ไม่ได้จริงไปกว่าตัวตนที่กำลังสวมบทบาท

 

ชายคนนั้นบอกให้ตนไปพบได้หลังสี่ทุ่ม ถ้าหากเผื่อเวลาเดินทางอะไรเล็กน้อยตอนนี้ก็ควรออกจากที่พักเดิมได้แล้วไม่นึกเลยว่าเฮนดริคจะมาหาตนถึงห้อง พวกเขาไม่ได้คุยอะไรกันมากมาย โดยรวมแล้วชายหนุ่มคนนั้นก็แค่ต้องการบอกให้วางใจเรื่องภารกิจต่อไปเท่านั้นเอง รอสส์คิดกับตัวเองว่าชายคนนี้จะร่าเริงได้ถึงเมื่อไหร่ หากชินชาเฉยชากับงานแล้วจะกลายเป็นคนไร้อารมณ์ไปเลยหรือเปล่า จะด้านชากับความรู้สึกของตัวเองเหมือนที่เขาอาจกำลังเป็นอยู่ในตอนนี้เลยหรือเปล่า เจ้าหน้าที่หน่วยราชการลับที่ต้องปลอมตัวเป็นคนนั้นคนนี้นอกจากการเป็นตัวเอง.. จะมีความรู้สึกใดหลงเหลืออยู่บ้าง รอสส์เพียงคิดไม่ได้ต้องการหาคำตอบใดใด ปล่อยให้มันเป็นไปและอะไรจะเกิดก็คงเกิดขึ้น

 

 

 

รอสส์เดินทางไปยังสถานที่นัดหมายหลังจากแยกกับเฮนดริคเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ข้อมูลบนหน้ากระดาษใบเล็กไม่ได้บ่งบอกอะไรไปมากกว่าชื่อโรงแรมและห้องพัก หากถามว่าตื่นเต้นหรือไม่ คงตอบได้ว่าก็มีบ้าง เหนือสิ่งอื่นใด.. ชายคนนั้นทำให้รอสส์รู้สึกกังวลอยู่เล็กน้อย เขามาในฐานะคนธรรมดา ไม่ได้พกปืนหรืออุปกรณ์พิเศษใดใด ถ้าหากเกิดเรื่องไม่คาดคิดหวังว่าจะพาตัวเองรอดพ้นจากสถานการณ์เหล่านั้นได้อย่างชาญฉลาด แค่ซื้อของคงไม่เกิดเรื่องอะไรหรอกน่า

 

โรงแรมที่ชายคนนั้นพักไม่ได้ดูโอ่อ่าเลิศหรู เรียกว่าเป็นระดับกลางที่มีผู้คนนิยมมาเข้าพัก ทำเลดีเหมาะแก่การเดินทางไปไหนต่อไหนหรือแวะพักชมวิวเมือง เจ้าหน้าที่ซีไอเอเดินตรงไปด้านใน ขึ้นลิฟต์ไปชั้นที่ระบุอยู่บนหน้ากระดาษ ก้าวเดินไปตามโถงทางเดินที่มีเสียงอันหลากหลายรอดผ่านจากฝาผนังมาให้ได้ยิน ดึกป่านนี้บางคนคงจะมีกิจกรรมให้ได้ทำเป็นพิเศษ สำหรับรอสส์หากข้างห้องมีกิจกรรมอะไรทำกันทั้งคืนก็ขอที่อุดหูเสียดีกว่าถึงพักหลังมานี้จะเป็นโรคนอนไม่หลับติดๆ กันก็ตาม

 

ชายร่างเล็กหยุดยืนอยู่หน้าบานประตูห้องที่มีหมายเลขระบุตรงกับที่ได้รับข้อมูลมา รอสส์คิดกับตัวเองว่าอะไรทำให้ตนต้องมาที่นี่ กระหายในสิ่งของหรือว่าถูกดึงดูดด้วยสิ่งอื่น มาคิดเอาป่านนี้คงไม่ทันแล้วคุณเจ้าหน้าที่เอเวอร์เร็ตต์ รอสส์ ฉุกคิดช้าเกินไปหน่อยนะ.. เขาส่ายศีรษะกับตัวเองก่อนจะตัดสินใจเคาะประตูห้องไปสองที

 

Knock! knock!

 

ไม่กี่วินาทีหลังจากนั้นบานประตูจึงเปิดออก ชายผู้มากด้วยรอยสักคนเดิม แสดงสีหน้าเหมือนเดิมยกเว้นรอยยิ้มแสยะที่ดูแฝงไว้ด้วยแผนการบางอย่าง เขาเปิดประตูออกจนกว้างปล่อยให้ชายผู้เป็นลูกค้าเดินเข้ามาภายในห้องที่ถูกจัดเป็นระเบียบเรียบร้อย รอสส์จะกล่าวชมเงียบๆ ว่าตนค่อนข้างแปลกใจกับการจัดเรียงของภายในห้องพัก นัยน์ตาคู่สวยสอดส่องไปทุกมุมห้อง นิสัยช่างสังเกตและวางแผนประกอบการเอาตัวรอดอย่างที่เคยฝึกมากำลังทำงานเข้าให้แล้ว

 

ชายเจ้าของห้องวางมือลงบนบ่าเล็กก่อนจะบีบเบาๆ พร้อมกับเปล่งด้วยน้ำเสียงกระซิบแม้ว่าภายในห้องจะมีเพียงพวกเขาทั้งสองคนก็ตาม นึกแล้วสำหรับเจ้าหน้าที่ที่ไม่ได้พกอุปกรณ์ใดใดมานั่นก็ดูน่าหวั่นใจอยู่หน่อยๆ

 

“นั่งลงก่อนเดี๋ยวฉันจะให้นายลองอีกตัว”

 

Advertisements

4 thoughts on “[BlackPanther] Desire (2)

  1. ฮือออตัวเล็กไปหาเขาา แล้วนั่นจะให้ลองอะไรน่ะ! กรี๊ดดดดเป็นห่วงนะคะ55555 (มีคนชิปคู่ด้วยกันแล้วอยากจะร้องไห้;..;)

    • เรือเล็กควรออกจากฝั่งครับ (?) พอเป็นคาแรคเตอร์แบบคลอว์ เขียนแล้วรู้สึกคิดดีไม่ได้เลย #ไม่ใช่สิ

      • คลอว์เจ้าเล่ห์ แต่ว่าเขาก็ดีนะคะ(?) ดีตรงไหนไม่รู้แต่อวยไว้ก่อนเเพราะชอบเขามาก555555555555

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s