[Marvel]Loki: Coffee or Tea (2)

Standard
Title: Coffee or Tea? (2)
Pairing: Victor Von Doom and Loki Laufeyson
Comics: Loki (Marvel Studio)
Writer: Zol Redfox

 

It’s not a question about do you prefer [Coffee] or [Tea]?

 

It’s about [Red] or [Green]?

 

Part 2: Green
‘โลกิ’ บุตรของลาฟฟี่ เผ่าพันธุ์ยักษ์น้ำแข็งแห่งโยธันไฮม์ บุตรบุญธรรมของโอดินเทพแห่งแอสการ์ด เทพมุสามากด้วยเล่ห์เหลี่ยม หลากหลายชื่อที่ถูกขนานนามแต่คงไม่อาจสู้กับคำเปรยที่ถูกกล่าวขาน จอมวายร้ายที่รักในพลังอำนาจ โลกิรักในอำนาจ.. ด้วยเหตุนี้เองกระมังที่ทำให้เขาและบุรุษผู้นี้สนิทชิดเชื้อกัน

 

บ่อยครั้งที่โลกิและชายผู้นี้จะติดต่อกันเพื่อผลประโยชน์ บ่อยครั้งที่เขามักมาเยี่ยมเยียนโดยไม่ได้นัดหมายแต่ทุกครั้งชายผู้นี้มักจะล่วงรู้ราวกับมองเห็นอนาคต ปริศนาที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากโลหะสีเงิน ความคิดและอารมณ์ซึ่งถูกปกปิดไว้ได้อย่างแนบเนียน ไม่มีใครสามารถเข้าถึงความคิดของคนคนนี้ได้เลย

 

ครั้งนี้ก็เช่นกันโลกิเลือกจะมาเยี่ยมเยียนเพื่อนเก่ายังประเทศลัตวีเรีย ประเทศซึ่งมี ‘วิคเตอร์ วอน ดูม’ เป็นผู้ครอบครอง ประเทศซึ่งอำนาจทั้งหมดตกเป็นของ ‘Dr.Doom’ จอมวายร้ายเลื่องชื่อที่ใครๆ ต่างรู้จัก

 

แม้ว่าโลกิจะเป็นอาคันตุกะแต่เขากลับปล่อยร่างลงนั่งบนบัลลังก์อย่างถือวิสาสะ บัลลังก์ซึ่งถูกปูด้วยผ้ากำมะหยี่ผืนสีแดง เหนือบัลลังก์มีสัญลักษณ์ของดูม ตัวอักษร ‘D’ ที่ทำจากทองคำ เทพแอสการ์ดเอนตัวจัดท่าทางการนั่ง ยกขาข้างหนึ่งขึ้นพาดกับพนักวางแขน โลกิในร่างบุรุษนั้นมักจะชอบนั่งยกแข้งยกขาซึ่งดูมก็ไม่เคยติหรือทักท้วงในเรื่องนี้

 

เทพมุสานั่งอยู่ตรงนั้นมาเนิ่นนานเกือบครึ่งชั่วโมง แต่กลับไม่มีใครแสดงการต้อนรับ ภายในห้องโถงนั้นแสนเงียบสงัด มีเพียงสายตาภายใต้หน้ากากโลหะที่จดจ้องมองไปยังบัลลังก์

 

“นายนั่งอยู่ตรงนี้มานานแล้วโลกิ บัลลังก์ไม่ใช่ของนาย”

 

เสียงที่คล้ายจะคุ้นหูดังขึ้น แม้ก้องกังวานแต่กลับรู้สึกได้ว่าน้ำเสียงและโทนเสียงนั้นแตกต่างไปจากเคย บุรุษในชุดเกราะซึ่งปรากฏตัวอยู่ตรงหน้า หากใครมองก็คงเข้าใจว่าคือด็อกเตอร์ดูม แต่กับโลกิแล้วเขาทราบในทันทีว่าชายผู้นี้ไม่ใช่ดูม โลกิเหยียดยิ้มกว้าง แสดงสีหน้าเจ้าเล่ห์

 

“ข้าไม่นึกว่าจะกลายเป็นเจ้าที่มาต้อนรับ ไม่เคยเห็นเจ้าอยู่แถวนี้เวลาข้ามาหาวิคเตอร์ คง…ถูกพ่อเจ้าไล่ออกไปไกลล่ะสิท่า?”

 

“ฉันมีหน้าที่ดูแลและเดินทางไปทำงานตามสนธิสัญญาระหว่างประเทศ ไม่แปลกถ้านายจะไม่เจอฉัน”

 

“คริสตอฟ เวอร์นาร์ด เจ้าหลอกข้าไม่ได้หรอก”

 

ชายหนุ่มในชุดสีแดงแต่งองค์ทรงเครื่องอย่างราชนิกุลก้าวเท้าเดินเข้าหาแต่แล้วกลับต้องหยุดเมื่อเสียงเสียงหนึ่งดังขึ้นขัด ร่างของวิคเตอร์ วอน ดูม ปรากฏอยู่เบื้องหลังของเขา ชุดคลุมสีเขียวและเกราะโลหะที่ปกปิดร่างกาย หน้ากากที่ซ่อนสีหน้าและอารมณ์ทั้งหลาย ชายผู้ซึ่งเป็นบิดาทำให้คริสตอฟต้องขยับถอยห่าง

 

“ท่านพ่อ”

 

“ออกไปได้แล้วคริสตอฟ ยังมีงานที่ต้องทำตามคำสั่งของดูมอยู่อีกมาก”

 

เขาตัดบทด้วยการกล่าวประโยคที่แฝงด้วยการออกคำสั่ง คริสตอฟได้แต่เหลือบสายตามองเทพแอสการ์ดที่ยกมือโบกไปมาพร้อมเหยียดยิ้มกว้าง สักวันหนึ่งเขาจะแสดงให้เห็นว่าคริสตอฟ เวอร์นาร์ดเองก็คือ ‘ดูม’

 

“ครั้งนี้มีเรื่องอะไรถึงมาหาฉันถึงนี่? เรื่องบัลลังก์ของธอร์หรือว่าอย่างอื่น?”

 

“ถูกต้องแล้ว ข้ากำลังคิดถึงเรื่องการเป็นราชา”

 

โลกิคลี่ยิ้มกว้างพร้อมกับยกขาอีกข้างขึ้นวางพาดกับพนักวางแขน ในตอนนี้เขาแทบจะลงไปนอนบนบัลลังก์แถมยังแสดงต่อหน้าผู้เป็นเจ้าของเสียอีก ดูมยกท่อนแขนทั้งสองขึ้นคล้องกอดที่ช่วงอกมองดูการกระทำนั้นโดยไม่แสดงท่าทีใดใด

 

“คงเป็นไปไม่ได้ถ้านายกำลังหมายถึงลัตวีเรียเพราะที่นี่มีเพียงดูมที่เป็นใหญ่”

 

“โธ่ วิคเตอร์.. เจ้านึกว่าข้าจะมาแย่งเจ้าเป็นราชาน่ะหรือ? มันคงง่ายกว่าหากข้าเป็นราชินีของเจ้า”

 

สิ้นสุดประโยคคำพูดรูปลักษณ์ของบุรุษกลับกลายเป็นสตรีในชั่วพริบตา ปรากฏใบหน้าสละสวย เรือนผมสีดำสนิทยาวลงมาจนถึงเอวและรอยยิ้มแสนยั่วยวนไม่ต่างจากชุดที่โชว์สัดส่วนและเนื้อหนัง โลกิขยับลงมานั่งเอนตัวบนบัลลังก์ให้ดูสุภาพมากกว่าเคย ไม่ใช่เพราะเกรงใจแต่เพราะดูองอาจและน่าหลงใหลมากกว่าในท่าทางนี้ เธอส่งจูบให้กับดูมพร้อมขยิบตา

 

“เจ้าชอบแบบใดมากกว่ากัน ผู้หญิง? ผู้ชาย?”

 

“นั่นเป็นเหตุผลของนายใช่ไหม ที่ชอบมาหาฉันในรูปลักษณ์ของสตรี เพื่อจะเป็นราชินีของลัตวีเรีย”

 

“เจ้ากล่าวราวกับข้านั้นไม่เคยอยู่ห้องเดียวกับเจ้ามาก่อน เจ้าเองก็ถูกอกถูกใจที่มีข้าในร่างนี้ไม่ใช่หรอกหรือ?”

 

เธอส่งเสียงทำท่าทีเป็นน้อยใจก่อนจะลุกขึ้นเดินเข้าหาวิคเตอร์ วอน ดูมช้าๆ พร้อมรอยยิ้มที่ยังคงยั่วยวนราชาของลัตวีเรีย

 

“หากเจ้าไม่ชอบ.. ข้ายังมีตัวเลือกอื่นอยู่อีกเล็กน้อย”

 

ร่างของเลดี้โลกิในชุดสีเขียวแปรเปลี่ยนกลายเป็นชุดประจำตัวสีแดงของสตรีอีกคนหนึ่ง รูปร่างที่ดูมคุ้นเคยและโหยหามากครั้งหนึ่ง ‘Scarlet Witch’ อดีตคู่หมั้นของเขา

 

“คิดถึงฉันไหมวิคเตอร์?”

 

น้ำเสียงนั้นเป็นของเธอ ทุกอิริยาบถนั้นเป็นวอนด้า แม็กซิมอฟ เธอยกมือทั้งสองขึ้นอังกับข้างแก้มที่ถูกปกปิดด้วยหน้ากากโลหะ ส่วนสูงที่แตกต่างทำให้เธอต้องเขย่งตัวจนใบหน้าถูกส่งเข้าใกล้

 

“นายควรจะหยุดเล่นสนุกได้แล้วโลกิ”

 

“คุณไม่รักฉันแล้วเหรอคะ?”

 

แม้ว่าสตรีตรงหน้านั้นจะเป็นอดีตคู่หมั้นแต่ดูมกลับมีทั้งความรักและเกลียดชังผสมปนเปกันไป เขายกมือขึ้นบีบคอของเทพแอสการ์ดในร่างของสการ์เล็ต วิช ยกร่างนั้นสูงขึ้นเหนือพื้นห้องจนโลกิในร่างแม็กซิมอฟต้องยอมแพ้ แต่เป็นการยอมแพ้ที่ดูจะตั้งใจกวนโทสะของวอน ดูม

 

ร่างของสการ์เล็ต วิชแปรเปลี่ยนไปอีกครั้ง ครั้งนี้เป็นร่างของบุรุษในชุดเสื้อยืดคอกลม ทรงผมที่ถูกหวีจัดทรงและหนวดเคราที่ไม่ว่าจะมองอย่างไรก็สามารถทราบได้ในทันทีว่าคือ ‘โทนี่ สตาร์ค’

 

“ดูมซี่ นายควรวางฉันลงก่อนที่ฉันจะขาดอากาศ นายไม่อยากให้ฉันตายหรอกถูกไหม?”

 

บุรุษในชุดเกราะปล่อยชายตรงหน้าลงโดยไม่กล่าวพูดประโยคใด เขาไม่ได้วางลงอย่างนุ่มนวลแต่ปล่อยให้ลงกระแทกพื้นอย่างจงใจ ตอนนั้นเองที่ร่างของโลกิถูกเปลี่ยนกลับไปเป็นรูปลักษณ์ของบุรุษอีกครั้ง

 

“หากข้าเปลี่ยนเป็นมอร์แกน เล เฟย์ เจ้าคงบีบคอข้าจนตาย”

 

“ฉันรู้ว่านายจะไม่ทำอะไรที่ทำให้เสี่ยงต่อชีวิตของตัวเอง นอกจากอำนาจนายก็ยังคงรักชีวิต”

 

“รู้ใจข้าเสียจริงนะ เช่นนี้ตัดสินใจรับข้าเป็นราชินีเจ้าเสียทีสิดูม”

 

ดูมเงียบไปครู่หนึ่งราวกับข้อเสนอนั้นทำให้เขาสนใจ นัยน์ตาสีเข้มจดจ้องไปยังโลกิ ผืนผ้าคลุมกระพือไปตามแรงลมเมื่อเขาหมุนตัวหันหลัง ดูมก้าวเดินออกจากจุดที่เคยยืนอยู่โดยไม่ตอบคำถาม

 

“เราอาจเริ่มต้นบทสนทนาด้วยการดื่ม”

 

“กาแฟหรือชา?”

 

“ดื่มอะไรก็ตามที่นายต้องการ”

 

โลกิเหยียดยิ้มกว้างเมื่อตนได้ข้อสรุป รับรองว่ามันจะต้องเป็นสิ่งที่ถูกใจดูมมากกว่ากาแฟหรือชาอย่างแน่นอน

 

87222DoomFrost

Advertisements

[Marvel]Iron Man: Coffee or Tea? (1)

Standard
Title:  Coffee or Tea? (1)
Pairing:  Victor Von Doom and Tony Stark
Comics: Invincible Iron Man (Marvel Studio)
Writer: Zol Redfox

 

 

Note : กิจกรรม Week 9 ของ 

 

It’s not a question about do you prefer [Coffee] or [Tea]?

 

It’s about [Red] or [Green]?

 

 

Part 1: Red
‘โทนี่ สตาร์ค’  ซุปเปอร์ฮีโร่ชื่อดัง นักวิทยาศาสตร์สุดชาญฉลาด ชายผู้ซึ่งรวยเป็นมหาเศรษฐี ชายผู้ที่ใครๆ ต่างรู้จักกันในนาม ‘Iron Man’.. เขามีอีกหลายชื่อที่ถูกกล่าวขาน แต่ไม่ว่าจะชื่อใดในตอนนี้ก็คงไม่มีความหมายกับชายตรงหน้าที่นั่งอยู่บนเก้าอี้นวมตัวสบาย ถือแก้วกาแฟพร้อมกับก้มมองตัวหนังสือบนหน้ากระดาษซึ่งกางอยู่บนโต๊ะ

 

ภายในร้านอาหารแสนเรียบง่ายโทนี่ สตาร์คไม่นึกเลยว่าชายผู้นี้จะมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้า ชายในชุดสูทเรียบหรูดูมีภูมิฐานและราคาแพง แน่นอนว่าโทนี่พูดกับตนเองในใจอยู่หลายครั้งว่า ‘He really looks good. I mean he looks good.’ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดโทนี่กลับจดจ้องบุรุษตรงหน้า คอยสังเกตอากัปกิริยาราวกับกำลังจับผิด

 

สำหรับใครหลายคนที่พบเจอกับชายผู้นี้เป็นครั้งแรกคงได้แต่ทึ่งในรูปลักษณ์และใบหน้าที่แสนคมเข้ม ครั้งแรกที่โทนี่พบกับเขา เขาถึงกับพูดไม่ออก ใครจะไปรู้ว่าบุรุษในชุดเสื้อสูทคล้ายกับหลุดออกมาจากอีกยุคนั้นจะเป็นชายคนนี้ไปได้..  ใครจะจดจำน้ำเสียงที่แสนคุ้นเคยไปได้มากกว่าเขา… ชายผู้ที่เขาไม่เคยนึกมาก่อนว่าจะได้มีวันเห็นสภาพนี้ ชายผู้ที่มักจะสวมใส่ชุดเกราะและผ้าคลุมสีเขียว  ใบหน้าซึ่งเคยถูกปกปิดด้วยหน้ากากโลหะ แววตาที่เคยมองผ่านกรอบสี่เหลี่ยมนั้น ในตอนนี้กลับถูกปลดเปลื้องออกจนหมดสิ้น

 

ใครจะรู้ว่าบุรุษตรงหน้าของโทนี่ สตาร์คนั้นคือจอมวายร้ายส่งตรงจากประเทศลัตวีเรียนามว่า ‘Doctor Doom’ หรือที่รู้จักกันในนามของ ‘วิคเตอร์ วอน ดูม’

 

แม้ในตอนนี้พวกเขาทั้งสองจะนั่งอยู่ในร้านมาเกือบชั่วโมงแต่วิคเตอร์ วอน ดูมกลับไม่ได้กล่าวพูดคำใดที่สื่อถึงประเด็นหรือหัวข้อที่เขาต้องการเลยแม้แต่น้อยจะมีก็แต่หัวข้อสนทนาแสนเรื่อยเปื่อยจากข่าวบนหน้าหนังสือพิมพ์ การที่จอมวายร้ายอย่างดูมมาปรากฏตัวอยู่ต่อหน้าเขาเช่นนี้โทนี่ทราบอยู่แก่ใจว่าอีกคนคงต้องการบางสิ่งจากเขา

 

“นายนั่งจ้องฉันอยู่แบบนั้นมาหลายนาทีแล้วสตาร์ค”

 

เสียงทุ้มนุ่มถูกเปล่งขึ้นในท้ายที่สุด แก้วกาแฟถูกยกขึ้นจรดกับริมฝีปาก สัมผัสกลิ่นและรสชาติที่ได้รับจากเมล็ดกาแฟ สายตาของวิคเตอร์ยังคงถูกดึงดูดความสนใจด้วยตัวอักษรบนหน้าหนังสือพิมพ์

 

“ฉันกำลังจะพูดแบบเดียวกัน นายเอาแต่นั่งจ้องหนังสือพิมพ์มาหลายนาทีแล้วตกลงนายต้องการอะไรจากฉันกันแน่ ดูม?”

 

“แค่มาทานมื้อเช้ากับกาแฟสักแก้ว ได้อ่านข่าวแล้วหรือยังสตาร์ค หุ้นสตาร์คจะตก”

 

“ว่าไงนะ!??”

 

โทนี่ดึงหนังสือพิมพ์บนโต๊ะเข้าหาตัว ไม่ใช่ว่าเขาจะดูข่าวเรื่องหุ้นหรือเศรษฐกิจแต่เขาแค่ต้องการดึงให้พ้นๆ สายตาของวิคเตอร์จะได้เข้าบทสนทนาจริงๆ จังๆ กันเสียที กระดาษหนังสือพิมพ์ถูกขยำกลายเป็นก้อนยับยู่ยี่แม้จะเป็นเช่นนั้นแต่ดูมกลับยกยิ้มแล้วหันมาสนใจมื้ออาหารเช้าตรงหน้าแทน ทำราวกับไม่ได้เป็นเดือดเป็นร้อนอะไร บางทีวิคเตอร์ ดูมอาจกำลังปั่นหัวสตาร์คอยู่ก็เป็นได้

 

“ถ้านายยังไม่พูดฉันจะไปแล้ว”

 

เมื่อสิ้นสุดประโยคสตาร์คจึงยันตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้ ขยับตัวหลบกับขอบโต๊ะแต่กลับถูกขัดขึ้นด้วยเสียงที่คล้ายจะเป็นการออกคำสั่ง ‘Sit down, Stark. I said sit.’ โทนี่ขมวดคิ้ว อาจจะคล้ายกับทำหน้ามุ่ยออกมา .. ‘What’s wrong with him? Grr!!! I wanna hit his face! I will, I swear!!’ ถึงจะบ่นอะไรในใจมากมายแต่สุดท้ายเขากลับปล่อยตัวลงไปนั่งอีกครั้งจนได้

 

“นายมีปัญหาอะไรกันแน่? บอกเลยนะว่าฉันจะไม่เชื่อนายอีกแล้วดูม”

 

“ครั้งก่อนมันเป็นอดีต เชื่อสิว่าตอนนี้คือฉันคนใหม่ ”

 

“สิ่งสุดท้ายที่ฉันจะเชื่อคือคำพูดของนาย”

 

ครั้งสุดท้ายที่โทนี่ สตาร์คเชื่อวิคเตอร์ วอน ดูม อย่าให้เขาได้เล่าเลย..ยิ่งคิดก็ยิ่งอยากจะชกหน้าจอมวายร้ายอีกสักหลายๆ หน เรื่องนั้นมันเลวร้ายอย่างแสนสาหัส หากให้วัดระดับความเลวร้ายโทนี่คงจะเลือกร้อยเต็มสิบ แต่อย่างน้อยเขาก็ได้ต่อยหน้าดูมระบายความอัดอั้นไปแล้วแม้พวกเขาจะต่างอยู่ในชุดเกราะก็ตาม

 

“ถ้าแบบนั้น…นี่คือสิ่งสุดท้ายที่นายควรจะเชื่อเพราะตอนนี้เรา ‘จำเป็น’ ต้องมีกันและกัน ฉันกับนายควรจะช่วยระวังหลังให้กัน เชื่อสิว่ามันเป็นสิ่งสุดท้ายที่ดูมต้องการ”

 

“นี่ฉันหูแว่วหรือนายกำลังพูดว่าเรา ‘ควร’ มีกันและกัน?”

 

“ฉันพูดว่าเรา ‘จำเป็น’ ต้องมีกันและกัน”

 

วอน ดูมเน้นย้ำคำพูดนั้นอีกครั้ง การที่เขาพูดขึ้นว่าสิ่งนี้จะเป็นสิ่งสุดท้ายที่ตนต้องการมันไม่ใช่เรื่องผิดแม้แต่น้อย ด้วยนิสัยหยิ่งทะนงและยกตนสูงกว่าใครอื่น วิคเตอร์ วอน ดูมไม่เคยก้มหัวให้ใครและจะไม่ยอมขอความช่วยเหลือหรือยื่นมือไปช่วยใครอื่นหากว่าตนไม่ได้รับผลประโยชน์ เรียกว่าเขาเป็นจอมวายร้ายที่มากด้วยแผนการและเล่ห์เหลี่ยมไม่ต่างจากเพื่อนสนิทชาวแอสการ์เดี้ยนเลยแม้แต่น้อย

 

คำพูดที่พยายามเน้นย้ำของดูมทำให้สตาร์คต้องแสดงสีหน้าประหลาดใจ เขาเลิกคิ้วแสดงท่าทีสงสัย กับคำว่า ‘ควร’ และ ‘จำเป็น’ ดูมถึงกับเน้นย้ำมากเพียงนี้เชียวหรือ? ชายผู้นี้จะต้องมีบางสิ่งแอบแฝงอยู่อีกเป็นแน่ หากการที่ดูมมาขอความช่วยเหลือและยื่นข้อเสนอเล็กๆ ด้วยการบอกว่าควรระวังหลังให้กันมันคงจะเป็นเรื่องใหญ่และแน่นอนว่ามันจะต้องเป็นเรื่องเดียวกับที่โทนี่กำลังทำอยู่

 

“ต้องการฉันมากขนาดนั้นเลยเหรอดูมซี่? รู้ไหมค่าตัวฉันแพงมากนะ”

 

เมื่อเห็นว่าโทนี่ สตาร์คดูจะเริ่มโอนอ่อนให้แก่เขา มุมปากของดูมจึงกระตุกยิ้มในทันที ปากพูดปฏิเสธเสียเต็มประดาแต่สุดท้ายกลับหลงเชื่อคนอย่างวิคเตอร์ ดูมอีกจนได้ ดูมอยากจะหัวเราะออกมาเสียจริง

 

“ค่าตัวนายคงถูกลงตอนหุ้นตก”

 

“เฮ้? นี่พอออกจากชุดเกราะได้ก็ปากเสียใส่เลยรึไง? ใครเติมออพชั่นปากเสียให้นายตอนถอดเกราะ?”

 

“ฉันพูดแล้วว่านี่คือฉันคนใหม่ วิคเตอร์ วอน ดูมคนใหม่”

 

“รู้ไหมฉันชอบนายคนเก่ามากกว่า”

 

โทนี่กลอกตาพร้อมกับส่งเสียงแสดงความหน่าย ที่เขาบอกว่าชอบดูมคนเก่าคงเพราะดูมในตอนนั้นไม่ได้แสดงสีหน้าให้เขาได้เห็นหรือรับรู้ มีเพียงเสียงก้องกังวานและบรรยากาศที่คอยข่มให้รู้สึกกดดัน พอมาเป็นแบบนี้เขาเลยรู้สึกไม่คุ้นชิน แถมเห็นสีหน้าและท่าทางอีกคนอย่างชัดเจนเสียด้วย พอต้องมาประจันหน้ากันแบบนี้หากเป็นคนอื่นเขาคงรับมือได้ง่ายแต่พอต้องมาเห็นรอยยิ้มเห็นสีหน้าของดูม เขารู้สึกไม่คุ้นเอาเสียเลย.. รู้สึกแปลกอยู่ลึกๆ จนไม่ค่อยอยากจ้องมอง

 

“ถ้านายชอบฉันคนเก่าฉันก็จะทำให้นายชอบฉันคนใหม่คนนี้อีกคน”

 

“ไม่ต้องพยายามนักก็ได้ดูมซี่ ยังไงฉันก็ไม่มีทางชอบนาย…”

 

ประโยคนั้นไม่ได้สิ้นสุดเท่าที่สตาร์คกล่าวให้วอน ดูมฟังเพราะแท้จริงแล้วโทนี่ สตาร์คยังมีประโยคสั้นๆ ต่อท้ายเพื่อบอกเตือนกับตัวเองในใจ ‘..because I like you. I always like you.’

 

“เราควรจะมาคุยเรื่องจริงๆ จังๆ กันได้แล้วสตาร์ค เรื่องระหว่างฉันกับนาย”

 

“ฟังดูโรแมนติคเหมือนกำลังพูดว่าเรื่องระหว่างเรา”

 

วิคเตอร์ส่งเสียงหัวเราะขึ้นจมูก สายตาจดจ้องไปยังโทนี่ สตาร์คพร้อมกับรอยยิ้มที่มุมปากของตน รอยยิ้มนั้นทำให้โทนี่รู้สึกขนลุกขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ.. ให้มานั่งมองดูมที่ไม่มีชุดเกราะแบบนี้ไม่ดีเอาเสียเลย

 

“เริ่มจากเรื่องแรก..”

 

“กาแฟหรือชา?”

 

สตาร์คพูดขัดขึ้นมาพร้อมรอยยิ้ม เขาทราบดีว่าดูมไม่ชอบให้ใครมาขัดจังหวะถึงออกตัวแทรกไปแบบนั้นเพื่อขอเอาคืนบ้าง เล็กๆ น้อยๆ ก็ยังดีแต่เหมือนเจ้าตัวจะไม่สะเทือน

 

“กาแฟ.. แล้วนายล่ะสตาร์ค?”

 

“นายรู้ใจฉันอยู่แล้วเพราะงั้นก็ช่วยเลือกให้ฉันหน่อยและอย่าทำให้ฉันผิดหวังนะวิคเตอร์”

 

 

 

“Coffee.”

 

invincible-iron-man-2015-004-015.jpg